Λεπτό με λεπτό, ώρα με την ώρα, μέρα με την μέρα…
Ψηλώνει πόντο με τον πόντο… Σαν ένα παζλ που κάθε κομμάτι παίρνει σιγά σιγά την θέση του, σταθερά και αμείωτα… Σαν μια προγραμματισμένη μηχανή, που δεν θα σταματήσει ποτέ να τροφοδοτεί με όνειρα, προσμονή, λαχτάρα και αδημονία…
Τα ξεχωριστά κομμάτια αρχίζουν σιγά σιγά να συνδέονται μεταξύ τους… Έφτασε δηλαδή, η ώρα της ένωσης… Για να πάρει τελικά την τελική του μορφή το υπερσύγχρονο και μεγαλοπρεπές, Νέον Γήπεδον της ΑΕΚ, γνωστό και ως Αγιά Σοφιά..Η ώρα της ένωσης…
Μόνιμο πρόβλημα αυτό στην ΑΕΚ… Πολλοί την επικαλούνται, λίγοι την επιτυγχάνουν… Σε ελάχιστες περιπτώσεις το έχουμε καταφέρει, μέσα στην ιστορική μας διαδρομή… Και μόνο τότε μεγαλουργήσαμε…
Πέραν του γηπέδου όμως, πρέπει να μάθουμε να λειτουργούμε με στόχο την σύνθεση όχι την αφαίρεση… Ενωτικά και όχι διχαστικά ή διαλυτικά…
Αρκεί να ρίξουμε μια ματιά πώς συνδέονται τα πέταλα των κερκίδων…
Κώστας Σταματιάδης.
