Τα λέγαμε τις προηγούμενες μέρες, για το πόσο δύσκολο θα ήταν το χθεσινό παιχνίδι…
Όταν άκουγα ή διάβαζα, ότι θα βάλουμε πέντε, θα σκίσουμε τον Κούγια και τα ρέστα, τόσο φοβόμουν….. Γιατί είναι σαφές ότι η ομάδα έχει αδειάσει, δεν έχει πολλές αντοχές, πάει με την ρεζέρβα…. Μια απίστευτη χρονιά, από πέρσι το καλοκαίρι μέχρι τώρα, συνεχή παιχνίδια σε όλες τις διοργανώσεις…
Σοβαροί τραυματισμοί, διακοπές, δικαστήρια και μια απίθανη Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία…. Όλα αυτά σε εξουθενώνουν, σε τελειώνουν, σωματικά, πνευματικά, αγωνιστικά. Και βέβαια η απίστευτη πίεση από τον κόσμο, της προσμονής, της έξαψης, της αγωνίας….Η ΑΕΚ δεν ήταν καλή και μπορούσε να είχε φάει γκολ από την Λάρισα. Έχει όμως ρέντα, έχει τύχη, γιατί χωρίς τύχη δεν πας πουθενά. Πόσες φορές στο παρελθόν, ήμασταν στην άλλη πλευρά του νομίσματος; Πόσες φορές μας γύρισε την πλάτη η τύχη; Τότε μας συμπονούσαν όλοι και μας χτυπούσαν την πλάτη συγκαταβατικά…
Οι τίτλοι όμως έκαναν φτερά, το ίδιο και οι προκρίσεις…. Η ΑΕΚ λοιπόν είχε τύχη, την οποία όμως προκάλεσε η ίδια, με τον προπονητή της και τις μονάδες της…. Χθες ήταν ο Λάζαρος… Ξέρετε, ο “τελειωμένος”, ο “Ολυμπιακός”, ο “νέος Ντίντακ” και ότι άλλη μαλακία έχω ακούσει αυτές τις μέρες… Η ΑΕΚ είχε τύχη, γιατί αυτούς τους τύπους στην ΕΠΟ, δεν τους θέλει ούτε ο Θεός να τους διευκολύνει….
Η ΑΕΚ είχε τύχη, γιατί είχε και Φαίδωνα Κωνσταντουδάκη, ο οποίος έχει επιστρέψει στο σπίτι του και η υγεία του βελτιώνεται…
Ο Φαίδωνας λοιπόν, είδε όνειρο που η ερμηνεία του έλεγε ότι η ΑΕΚ θα προκριθεί δύσκολα… Το είχε πει από το πρωί στην μάνα μου…
Υπομονή, αντέχουμε, συνεχίζουμε…..
Κώστας Σταματιάδης.
