Ως συνήθως, η μαλακία έγινε…
Η κακιά στιγμή ήρθε, πάντα έρχεται εκεί που δεν το περιμένεις…. Το έχω δει να γίνεται πολλές φορές, άλλωστε ο Αθλητισμός έτσι είναι.. Έχει και τις ανηφόρες του, έχει και τις δοκιμασίες του, έχει και τις στραβές του…. Θυμάμαι και άλλα παιδιά παλιότερα, που είχαν τραυματιστεί σε περίεργες στιγμές…
Και ο Μπάκας και ο Γιώργος και ο Δημήτρης αλλά και ο Φάνης που είχε πάθει χιαστό στο τελευταίο λεπτό του δεύτερου τελικού πρωταθλήματος, με τον Διομήδη στον Πανελλήνιο… Τώρα ο άτυχος είναι ο Παναγιώτης …. “Γιατί σε μένα; Tι νομίζεις ότι φταίει;;” Mε ρώτησε μόλις το έμαθε…
Δεν υπάρχει εξήγηση, δεν υπάρχει κάτι που μπορεί να σε βοηθήσει να καταλάβεις… Έχω ιδιαίτερη ευαισθησία στον Παναγιώτη, γιατί είχαμε κάνει τα πάντα για να έρθει στην ΑΕΚ, το 2013 και μετά, το 2014, όταν έφευγαν όλοι, του είχα ζητήσει να με εμπιστευτεί και να μείνει. Υπέγραψε τελευταία μέρα, με πολύ κόπο, λέγοντας μου” Εγώ είμαι Πόντιος και σου έδωσα τον λόγο μου, μένω…” Από τότε, τον προσέχω λίγο παραπάνω και με αποζημιώνει με την απόδοσή του και με τις αφιερώσεις του…
Υπομονή Παναγιώτη, θα περάσει ο καιρός, πάντα περνάει… Στο χέρι σου είναι να γυρίσεις πιο δυνατός, γιατί η Εθνική Ομάδα και η ΑΕΚ σε περιμένουν…
Περαστικά φίλε και σιδερένιος….
Κώστας Σταματιάδης.
