Αν μου ζητούσαν να δώσω έναν μουσικό χαρακτηρισμό για το χθεσινό ντέρμπι, θα έλεγα ότι ήταν ακριβώς αυτό….
Μια Ισπανική Συμφωνία….. Όχι βέβαια του Μπετόβεν αλλά των δύο Ισπανών προπονητών. Οι οποίοι παρεμπιπτόντως, έχουν και ιστορικό ισοπαλιών στα μεταξύ τους παιχνίδια. Η ΑΕΚ έδωσε σημασία μόνο στην ανασταλτική της λειτουργία και αυτό το θεωρώ λάθος, που ευτυχώς δεν το πλήρωσε. Μπορεί το αποτέλεσμα να δικαιώνει την επιλογή αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η ομάδα λειτούργησε όπως έπρεπε.
Στην ρεβάνς, η ΑΕΚ φαίνεται να έχει τον πρώτο λόγο, αλλά όχι με τέτοια εμφάνιση. Η παράδοση, τα τελευταία χρόνια, λέει ότι οι έδρες των δύο μεγάλων αντιπάλων, σπάνε εκατέρωθεν. Δηλαδή ότι δεν κερδίζει ο γηπεδούχος με τίποτα. Θέλει πολλή προσοχή από όλες τις πλευρές, αγωνιστικές και εξωαγωνιστικές. Η ΑΕΚ έχει ένα εξαιρετικά δύσκολο πρόγραμμα και στις τρεις διοργανώσεις και πρέπει να βρει τρόπο να το διαχειριστεί, αφού μέσα σε λιγότερο από ένα μήνα παίζει τα πάντα.
Ούτε γκρίνια, ούτε απαισιοδοξία ή υπερβολικός ενθουσιασμός. Καθαρό μυαλό, δουλειά και υπομονή και ότι γίνει. Ταμείο στο τέλος Φλεβάρη και βλέπουμε….
Κώστας Σταματιάδης.
