Με αφορμή το γεγονός ότι η ΑΕΚ απόψε στη Ρουμανία δίνει ακόμα έναν προκριματικό για Ευρωπαϊκή διοργάνωση, αναλύουμε την Ευρωπαϊκή της…κουλτούρα.
Ευρώπη καλεί Ένωση σήμερα,καθώς αντιμετωπίζει τον πρώτο της Ευρωπαϊκό αντίπαλο για την φετινή χρονιά, αλλά και τον πρώτο της αντίπαλο γενικότερα για την νέα σεζόν. Αυτός δεν είναι άλλος από την Ουνιβερσιτάτεα Κραϊόβα ενόψει του προκριματικού αγώνα πριν τα play off του Europa League.
Συγκεκριμένα μάλιστα, αποτελεί και τον 35o προκριματικό αγώνα της σε καλοκαιρινή περίοδο, αλλά και την 4η φορά που η Ένωση θα αγωνιστεί στην Ρουμανία, έχοντας στην πλάτη της αρνητικά αποτελέσματα επί Ρουμανικού εδάφους, τα οποία βέβαια τώρα καλείται να ξεχάσει. Στο μυαλό της φυσικά πρέπει να έχει, πως στους 3 τελευταίους προκριματικούς επί καλοκαιριού είχε και ανάλογες προκρίσεις, αυτές κόντρα σε Μπριζ το 2017 και σε Σέλτικ, Βίντι πέρυσι. Να σταθώ πως και οι 3 αυτές προκρίσεις αποτελούν ιστορικής σημασίας προκρίσεις, διότι ήταν οι πρώτες έπειτα από την άνοδο της Ένωσης στην Α’Εθνική, που συνεπαγόταν από την απώλεια της τόσο από το Europa League, από όπου προκρίθηκε το 2017 (ύστερα από 6 χρόνια), αλλά τόσο και από το Champions League, από όπου προκρίθηκε στους ομίλους πέρυσι ύστερα από 12 χρόνια! Τα συναισθήματα φυσικά ύστερα από το τελευταίο ήταν το λιγότερο συγκινητικά. Οι επιστροφές ήρθαν λοιπόν.
Δεν στεκόμαστε τόσο στις πορείες που έκανε η Ένωση, αλλά σε κάτι άλλο. Πως με αυτές τις προκρίσεις, η ομάδα απέκτησε την παλιά της γοητεία, την παλιά της αύρα, την παλιά της Ευρωπαϊκή κουλτούρα. Κάποια πράγματα δηλαδή τα οποία σαν να είχαν κλειδωθεί σε ένα ντουλάπι τα τελευταία χρόνια, όταν η Ένωση πέρναγε δύσκολες εποχές στις κατώτερες κατηγορίες, αλλά και αφού ανέβηκε, εφόσον είχε να ανέβει ένα Ευρωπαϊκό… βουνό για να καταφέρει να μπει έστω στους ομίλους του Europa League. Και όντως την πρώτη φορά δεν τα κατάφερε, τέτοια εποχή πριν 3 χρόνια όταν και αποκλείστηκε από την Σεντ-Εντιέν. Της μπήκε όμως στο μυαλό πως του χρόνου κάτι έπρεπε να αλλάξει. Και το κατάφερε!
Αυτό που μένει να κάνει η ΑΕΚ λοιπόν τώρα, είναι να συνεχίσει να έχει μέσα της την σοβαρότητα και την πειθαρχία στο να αντιμετωπίζει Ευρωπαϊκές καταστάσεις. Τίποτα δεν είναι εύκολο, τίποτα δεν είναι και δύσκολο όμως. Και σίγουρα δεν μπορούμε να πούμε πως δεν νοσταλγούμε μία ΑΕΚ που σε παλαιότερες εποχές έμπαινε σε αρένες και αντιμετώπιζε λιοντάρια, όπως την Ρεάλ (1985 & 2002) , την Μίλαν (2006), την Λεβερκούζεν (2000), αλλά και ακόμα πιο παλιά την Ρέϊντζερς (1994). Και φυσικά μην ξεχνάμε και την σεζόν 1976-1977 όπου η Ένωση έφτασε μέχρι τα ημιτελικά(!) του κυπέλλου UEFA.
Εποχές που πρέπει να τις κοιτάμε για να θυμόμαστε το παρελθόν. Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι, που λέει και η παροιμία. Εποχές αξέχαστες που έχουν μείνει χαραγμένες βαθιά στην μνήμη μας και κανείς δεν ξέρει αν θα τις ξαναβιώσουμε ποτέ. Η ελπίδα όμως πεθαίνει τελευταία. Σήμερα λοιπόν μπαίνει ακόμα ένα πετραδάκι, ώστε η ΑΕΚ να καταφέρει να κάνει ένα βήμα προς τους ομίλους του Europa League, όπου θα έχει την ευκαιρία να ξαναγράψει ιστορία μέσω μίας Ευρωπαϊκής επιτυχίας. Δεν πρέπει να ξεχνάμε βέβαια το γήπεδο, ένα σημαντικό θεμέλιο που θα κάνει την ΑΕΚ να θυμίζει την ομάδα από τα παλιά, αφού στην ίδια ακριβώς γεωγραφική έκταση είχε πάρει μεγάλα Ευρωπαϊκά αποτελέσματα!
https://www.youtube.com/watch?v=rmbeM6xnkVg
https://www.youtube.com/watch?v=_o50ScGe6R4
