Πόσο απλή είναι η ζωή, πόσο καταπληκτικά απλή είναι… Να, όπως σε αυτή την φωτογραφία ας πούμε… Πας να πιεις ένα καφεδάκι στην παραλία και αν είσαι φιλικός, αμέσως έρχεται παρέα…
«Καλώς τον φίλο μου» είπα και κάθισε μαζί μας , δεν πήγε στα άλλα τραπέζια του γεμάτου μαγαζιού… Δεν τον ενδιέφερε ούτε πόσο κόσμο είχε τελικά στο Σύνταγμα, ούτε αν ξεμωράθηκε ο Μίκης, ούτε αν είναι πολύ αριστερός ο Κοτζιάς… Δεν τον ενδιέφερε ούτε καν το ντέρμπι, ούτε ποιος έκλαιγε τα προηγούμενα χρόνια, ούτε ποιός κλαίει τώρα. Ούτε για χάντμπολ δεν μας είπε, για συνεντεύξεις, για αθλητές, για προπονητές, για διαιτητές, για παράγοντες, για Γραμματείς, για Φαρισαίου…Ρώταγε ο Κωστής συνέχεια, δημοσιογράφος βλέπεις, τίποτα αυτός, κουβέντα… Απλά κάθισε μαζί μας και τσίμπησε το μπισκότο του …
Βλέπεις, όλα αυτά δεν παίζουν κανένα ρόλο αν το καλοσκεφτείς. Στην ζωή σημασία έχουν τα βασικά και όχι αυτά που δημιουργούν οι άνθρωποι για να ικανοποιούν τον εαυτό τους, πολλές φορές με έναν εγωιστικό και αδόκιμο τρόπο. Αφού έφαγε το φιλαράκι, πέταξε και άφησε την παρέα μας, να συνεχίσει να ασχολείται με την τρέχουσα επικαιρότητα. Και λόγω και της τοποθεσίας, το ερώτημα περί του στραβού γιαλού, επανήρθε αμείλικτο…
Κώστας Σταματιάδης
