Τρεις αμυντικοί πέτυχαν τα γκολ της «Ένωσης» στο χθεσινό ματς με τον Παναιτωλικό και αυτό σίγουρα χρήζει εξέτασης.
Ένα από τα κυριότερα χαρακτηριστικά της ομάδας που έφτασε στην κατάκτηση του νταμπλ την περσινή σεζόν, ήταν μεταξύ άλλων και η μεγάλη κατανομή των γκολ που πέτυχε η «Ένωση» στη διάρκειά της. Αυτό το στοιχείο, φαίνεται ότι επαναλαμβάνεται, έστω κι αν είμαστε σχετικώς νωρίς στη χρονιά που διανύουμε.
Συγκεκριμένα, την περίοδο 2022-23, οι «κιτρινόμαυροι» είχαν 13 διαφορετικούς σκόρερ στο πρωτάθλημα (με τα play-offs μέσα). Κορυφαίος εξ αυτών, ήταν φυσικά ο Λιβάι Γκαρσία, με 14 γκολ, ενώ ακολούθησαν με 9 γκολ οι Μιγιάτ Γκατσίνοβιτς και Ορμπελίν Πινέδα. Επίσης, οι αμυντικοί της ομάδας μέτρησαν τέσσερα τέρματα (2 ο Μουκουντί και από ένα οι Βίντα και Μήτογλου).
Πάμε να δούμε τι γίνεται φέτος. Σε αυτά τα 13 παιχνίδια που έχει δώσει ο «Δικέφαλος» σε όλες τις διοργανώσεις (Champions League, Πρωτάθλημα, Europa League), έχει ήδη ένδεκα διαφορετικούς παίκτες που έχουν πετύχει γκολ, με τους αμυντικούς να έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο (Βίντα, Μουκουντί, Ρότα και Σιντιμπέ). Αυτό που σίγουρα προκαλεί έκπληξη, είναι το γεγονός ότι μόλις δύο παίκτες της γραμμής κρούσης έχουν βρει το δρόμο προς τα δίχτυα σε όλα αυτά τα παιχνίδια (ο Αραούχο και ο Πόνσε), ενώ ο Λιβάι δεν έχει προσθέσει το όνομά του ακόμα σε αυτή τη λίστα, ένεκα των τραυματισμών που έχει υποστεί όλο αυτό το διάστημα και της αστοχίας που είχε σε όσα παιχνίδια κατάφερε να αγωνιστεί. Εκτός όλων των άλλων, ο Τομ φαν Βέερτ, ο οποίος είχε κάποιον ρόλο στο σκοράρισμα και μάλιστα με δικό του γκολ η «Ένωση» έφτασε στην κατάκτηση του πρωταθλήματος κόντρα στον Άρη, φαντάζει σχεδόν εξαφανισμένος, καθώς δεν δείχνει να έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη του Ματίας Αλμέιδα, κάτι που φάνηκε και στην ήττα από τον ΟΦΗ στο Ηράκλειο, όπου ξεκίνησε βασικός δίχως να καταφέρει να κάνει αισθητή την παρουσία του.
Πάντως, φαίνεται για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, βάσει των όσων έχουμε δει, πως θα υπάρξει ποικιλομορφία στο ποιος πετυχαίνει γκολ. Το δείγμα για να φτάσουμε σε αυτό το συμπέρασμα είναι αρκετά αντιπροσωπευτικό. Άλλωστε είναι η φύση του παιχνιδιού που έχει εφαρμόσει ο Αλμέιδα, όπου όλοι βοηθούν στη δημιουργία τελικών φάσεων με το δικό τους τρόπο. Βέβαια η χρονιά έχει ακόμη πάρα πολύ δρόμο.
