Οι δραματικές μνήμες του Απριλίου 2011 θα στοιχειώνουν πάντοτε την αθλητική σκέψη μας. Η ομάδα μπάσκετ, πρώτη ελληνική ομάδα που κατέκτησε ευρωπαϊκό τρόπαιο υποβιβάστηκε για πρώτη φορά στην τρισένδοξη ιστορία της.
Το καθήκον μας δεν είναι να αναλωθούμε σε θρηνωδίες, αλλά να ερευνήσουμε τα βαθύτερα αίτια με στόχο να έχουμε ένα ρεαλιστικό οδοδείκτη για το μέλλον.
1. Όσο απαιτείται το μοντέλο ενός ισχυρού επενδυτή σε παγκόσμια κλίμακα για κάθε ομάδα μπάσκετ, η κατάσταση μετά την αποχώρηση του Φιλίππου προδιαγραφόταν διαλυτική. Η ευθύνη μας είναι που δεν κινητοποιηθήκαμε για εναλλακτική διέξοδο, αλλά αρκεστήκαμε σε εμβαλωματικές λύσεις χωρίς αξιόπιστη οικονομική προοπτική, όπως η “λύση” Δρόσου. Ειδικά με το κλείσιμο της περιόδου 2009-2010, όταν σωθήκαμε την τελευταία στην κυριολεξία αγωνιστική, έπρεπε να εξαντλήσουμε κάθε εφικτή και ρεαλιστική δυνατότητα για να μην έρθει το προδιαγεγραμμένο τέλος.
Είχε ήδη προηγηθεί τον Οκτώβριο του 2009 το όνειδος: η ομάδα ταξίδεψε στη Θεσσαλονίκη για αγώνα Κυπέλλου με τον ΠΑΟΚ και…δεν έπαιξε. Η ΦΙΜΠΑ δεν έδωσε έγκριση στην ΕΟΚ να εκδοθούν τα δελτία των ξένων παικτών λόγω παλαιότερων χρεών και η ομάδα επέστρεψε στην Αθήνα, αφού είχε στη διάθεσή της μόνον έξι Έλληνες.
Ειδικά μετά την αποχώρηση του εξαίρετου Κώστα Φλεβαράκη, που αποθεώθηκε μετά την επικράτηση επί του Άρη στο γήπεδο του Ελληνικού, και την παρένθεση Πεδουλάκη που δεν ευδοκίμησε, όλα έδειχναν τη δραματική κατάληξη. Ασυγχώρητη η αβελτηρία μας και η νωχελική (μη) αντίδραση την άνοιξη του 2010.
2. Την περίοδο 2010-2011 η κατάσταση κραύγαζε αποδιάρθρωση. Ο πρόεδρος Μπάμπης Καραμανλής (που είχε αναλάβει μετά από απόφαση του ΔΣ της Ερασιτεχνικής ΑΕΚ υπό διοίκηση της Ορίτζιναλ για να μη διαλυθεί το τμήμα και διατέλεσε πρόεδρος επί τριετία από το 2008) με εύψυχη ενωσίτικη αφοσίωση, μαζί με τους Δημήτρη Καρβέλα και Τάκη Μαρίνο (συγκινητική η προσφορά τους), προσπάθησαν, αλλά δεν υπήρχε βιώσιμη προοπτική. Η ομάδα χωρίς επαρκείς πόρους πειραματίστηκε με την επιλογή ξένων παικτών που δεν προσέφεραν (Σπαρκς, Κάρι,Χαρτ, Καστλ, Μπόιντ, Μάντιτς, Σάνον, κ.α.) και δεν άντεξε, με προπονητή στην αρχή τον Μηνά Γκέκο και μετά τον Άγγελο Κορωνιό.
Την τελευταία αγωνιστική, τη Μεγάλη Τετάρτη 20 Απριλίου 2011, για να μην υποβιβαστεί ήθελε δική της νίκη επί του Πανιωνίου (κερδίσαμε στα Λιόσια με 76-68) και ήττα του Ηλυσιακού στη Ρόδο (αλλά αυτός νίκησε με 58-49). Ντικούδης (338 πόντοι), Δορκοφίκης, Μάκης Νικολαΐδης (πρώτος με 57 τρίποντα στην κατηγορία), Καλλινικίδης και ο φιλότιμος Ντάρκο Κοχαντάρεβιτς, δεν επαρκούσαν για να σωθούμε. Ο Δήμος Ντικούδης δήλωσε: Δεν έγιναν λάθη φέτος στην ΑΕΚ, έγιναν εγκλήματα.
3. Ατελέσφορη ήταν η προσφυγή της ΑΕΚ στην αθλητική δικαιοσύνη υποστηρίζοντας ότι είναι ασυμβίβαστο ένας παράγοντας που εκπροσωπεί παίκτες να είναι ταυτόχρονα και ουσιαστικός ιδιοκτήτης της ομάδας του Ηλυσιακού.
Ενώ ο Αθλητικός Δικαστής του ΕΣΑΚΕ αποφάσισε την αποβολή του Ηλυσιακού από το πρωτάθλημα, ακολούθως το ΑΣΕΑΔ ακύρωσε αυτή την απόφαση απορρίπτοντας κάθε ενδεχόμενο ευθύνης του παράγοντα και της ομάδας. Ήταν το οριστικό τέλος.
Όπως έγραψε εύστοχα ο Τάσος Καπετανάκος τότε στην ‘Κιτρινόμαυρη Ώρα”: Μας ρίξατε, δεν μας σκοτώσατε.
Και πράγματι, από το 2014 η ΑΕΚ σε μια πρωτοφανή περίοδο δυναμικής αναδημιουργίας,προσθέτει 1 Διηπειρωτικό, 1 ΦΙΜΠΑ Τσάμπιονς Λιγκ (και έναν τελικό στον ίδιο θεσμό) και 2 Κύπελλα Ελλάδος, στην τρισένδοξη ιστορία της.
