O Κυριάκος Χήνας γράφει για την Επανάσταση του 1821 και τους ήρωες που πάλεψαν για να μπορούν να ζήσουν ελεύθερα οι επόμενες γενιές!
Σεβασμός και ευγνωμοσύνη στους περήφανους φτωχοδιάβολους του 1821, που πολέμησαν για να διασφαλίσουν το Αυτεξούσιον, ώστε να αποφασίζουν μόνοι τους για τη ζωή τους. Αδούλωτη ψυχή, αταλάντευτη εμμονή σε Αξίες που προσδιορίζουν την αυθεντική ελευθερία συνείδησης. Ως ελάχιστη τιμή καταγράφουμε μερικές παραμέτρους της Επανάστασης, που χρειάζονται ενδελεχέστερη προσοχή και συμπεράσματα.
1. Η Εθνική Σημαία αποτελείται από 9 οριζόντιες γραμμές, όσες είναι και οι συλλαβές του συνθήματος που είχε η Επανάσταση: “Ελευθερία ή Θάνατος”. Ο λευκός Σταυρός συμβολίζει την αφοσίωση στη Χριστιανική Ορθοδοξία, το γαλάζιο χρώμα την ελληνική θάλασσα, ενώ οι λευκές ρίγες ομοιάζουν με το κύμα της.
2. Συγκινητική είναι η έκκληση της Πελοποννησιακής Γερουσίας (28 Μαρτίου 1821) προς τους Ευρωπαίους. Μεταξύ άλλων, γράφει: “Η κεφαλή μας απετίναξε τον ζυγόν και άλλο δεν φρονεί ειμή την Ελευθερία. Τώρα η γλώσσα μας μεγαλοφώνως κράζει και κάμνει να αντηχεί το γλυκύτατον όνομα της Ελευθερίας. Όλοι απεφασίσαμεν ή να απελευθερωθώμεν ή να αποθάνωμεν. Δικαίως η μήτηρ μας Ελλάς, εκ της οποίας και εσείς εφωτίσθητε, απαιτεί την φιλάνθρωπον συνδρομήν σας”.
3. Διδακτικά είναι τα λόγια του μέγιστου Κολοκοτρώνη σε Ιταλό δημοσιογράφο που τον επισκέφθηκε: “Ξέρετε ποιος έδωσε τη νίκη στους Αιγύπτιους; Η ενότητα της διοίκησής τους, ενώ οι Έλληνες χάνονται με τη μανία που έχει καθένας να κουμαντάρει χωρίς να ξέρει”. Ο ίδιος, απευθυνόμενος στους Έλληνες είπε: “Στο ταξίδι μου από την Ύδρα έως εδώ, πέταξα στη θάλασσα κάθε παράπονό μου. Κάμετε κι εσείς το ίδιο και θάψτε μέσα σε εκείνο το λάκκο όλα τα μίση και τις διαφορές σας”.
4. Αξίζει να θυμηθούμε την ευφυή τακτική του Κολοκοτρώνη στα Δερβενάκια. Ο Δράμαλης στο Άργος και το Ναύπλιο έβαλε ανθρώπους του να διαδίδουν ότι θα επιτεθεί στην Τρίπολη, ενώ ο σκοπός του ήταν να γυρίσει ανεμπόδιστος πίσω στην Κόρινθο. Μόνον ο Κολοκοτρώνης δεν ξεγελάστηκε και έτσι οι Έλληνες έστησαν ενέδρα στους αμέριμνους Τούρκους στο μονοπάτι των Δερβενακίων,όπου έγινε “η νίλα του Δράμαλη”.
5. Παραγκωνισμένη είναι η συμβολή των Βαλκάνιων Φιλελλήνων που βοήθησαν την Επανάσταση. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι μόνον οι Βούλγαροι έφτασαν τους 750, όσος δηλαδή και ο συνολικός αριθμός όσων ήρθαν να βοηθήσουν από τη Δυτική Ευρώπη. Στα στρατεύματα της Ύδρας το 1824,σε σύνολο 1.300 ανδρών υπήρχαν 68 Βούλγαροι, 24 Σέρβοι, 16 Μαυροβούνιοι και 15 Αλβανοί, ενώ στο λόχο του Χατζηστεφανή στη Μεσσηνία το 22% ήταν Βαλκάνιοι Φιλέλληνες.
6. Συγκλονίζει η περιγραφή του Ιωάννη Καποδίστρια για όσα βίωσε κατά την άφιξή του στο Ναύπλιο: “Είδα πολλά στη ζωή μου,αλλά σαν το θέαμα που είδα εδώ, δεν είδα το παρόμοιον ποτέ και άλλος εύχομαι να μην το ιδεί. Η φωνή του λαού έσχιζε την καρδιά μου. Γέροντες μού εζητούσαν να αναστήσω τους απεθαμένους τους,μανάδες μού έδειχναν τα παιδιά τους και μου έλεγαν ότι τους απέμειναν μόνο εκείνα και εγώ. Η γη εβρέχετο από τα δάκρυα,ανατρίχιασα, μου έτρεμαν τα γόνατα.”
Η Ελλάδα κλίνει ευλαβικά το γόνυ στους Ήρωες αξιοποιώντας τους συμβολισμούς τους και πραγματώνοντας τη ρήση του Διονυσίου Σολωμού: “Το Έθνος πρέπει να θεωρεί Εθνικόν ό,τι είναι αληθές”.
