Στα τόσα χρόνια που ασχολούμαι με τον Αθλητισμό, έχω και εγώ τα δικά μου γούρια…..
Πριν από κρίσιμα παιχνίδια, που κρίνεται τίτλος ή πρόκριση, μου αρέσει να πηγαίνω την παραμονή του αγώνα, να βλέπω ταινία με τον Δημήτρη…. Αν είναι σωστή η επιλογή της ταινίας, δεν υπάρχει άλλο αποτέλεσμα την επόμενη μέρα……
Θυμάμαι πριν το πρώτο πρωτάθλημα στο χάντμπολ, μέσα στην Μίκρα, είχα δει τον Μαύρο Κύκνο, ένα εκπληκτικό φιλμ, με την Νάταλι Πόρτμαν. Έτσι και προχθές, επιλέξαμε να δούμε για πρώτη φορά το 1968 και επιλέξαμε σωστά. Μεγάλη Ευρωπαϊκή πρόκριση στο χάντμπολ και Κύπελλο Ελλάδας στο μπάσκετ, εναντίον του Ολυμπιακού. Πάλι…
Υπάρχουν στιγμές στην ζωή και ειδικά στον Αθλητισμό, που σε αποζημιώνουν για όσες στεναχώριες, για όσες πίκρες έχεις βιώσει, έχεις περάσει. Και εμείς ειδικά έχουμε περάσει τα πάνδεινα… Άλλη ομάδα θα είχε διαλυθεί δέκα φορές όχι μία… Άλλοι οπαδοί θα τα είχαν παρατήσει από καιρό αλλά όχι εμείς…. Πείσμα στο πείσμα, κόντρα στην κόντρα, υπομονή στην υπομονή…..
Πήγα μετά την μεγάλη πρόκριση της ΑΕΚ επί της Γκιόζτεπε στο χάντμπολ , να δώ το γυναικείο ντέρμπι Νέα Ιωνία – ΠΑΟΚ, δεν άντεχα να δω τον τελικό. Είχα δίπλα μου τον Κώστα Χατζηδημητρίου και τον Νίκο Μαχαίρα, οι οποίοι με ενημέρωναν….. Στο τελευταίο λεπτό τους είπα να μου πουν τι έγινε μόλις τελειώσει το ματς, δεν άντεχα τις διακοπές και τα ταιμ άουτ.
Φανταστείτε λοιπόν, να παίζεται παιχνίδι γυναικείου χάντμπολ και ξαφνικά να σηκώνεται ένας παλαβός και να ουρλιάζει “έλα μωρή ΑΕΚΑΡΑ” και να κοπανιέται σαν χαζός….. Παραλίγο να διακοπεί το μάτς, γιατί όλοι νόμιζαν ότι έπαθα κάτι…..
Κόλλησε το μυαλό βλέπετε και όταν κολλάει το μυαλό, γράφει η Ιστορία….. Ζούμε την στιγμή και απολαμβάνουμε το μεθύσι της χαράς, αναμένοντας όμορφα πράγματα για το μέλλον….
Κώστας Σταματιάδης
