Αλλάζει ο κόσμος, κάθε μέρα που περνάει, λίγο λίγο…
Δεν μου αρέσει το πώς εξελίσσεται, αλλά δεν θα με ρωτήσει κιόλας… Αλλάζει η ζωή, γίνεται πιο περίπλοκη… Αλλάζει και ο Αθλητισμός, γίνεται πιο απαθής, πιο απρόσωπος… Το λάθος για μένα δεν είναι του Βράνιες…
Πρόκειται απλά για έναν απρόβλεπτο, αυτοκαταστροφικό τύπο, που δεν μπορεί να ξεφύγει από τον χαρακτήρα του… Αυτό όμως το ξέραμε…. Το είχαμε βιώσει ποικιλοτρόπως…
Το λάθος ήταν της ΑΕΚ, που αυτό-παγιδεύτηκε σε μια “ολέθρια σχέση”, με προδιαγεγραμμένο τέλος… Απλά το ζητούμενο ήταν ο χρόνος λήξης και η αφορμή… Η ΑΕΚ χάνει περισσότερο έναν φανατικό οπαδό, παρά έναν πραγματικά μεγάλο ποδοσφαιριστή…
Η ΑΕΚ πρέπει να αποδεσμευτεί από τέτοιου τύπου “διαχρονικές συνήθειες”…
Δεν υπάρχουν πραγματικά είδωλα πια, για να “κολλάς” μαζί τους… Δεν έχει νόημα πια να βάζεις τον οποιοδήποτε πάνω από την ομάδα… Γιατί κανείς πλέον δεν έχει το ειδικό βάρος και την προσωπικότητα, να αντέξει τέτοιον ρόλο…
Καμία σχέση με τα “ιερά τέρατα” της Ιστορίας της ΑΕΚ, που αντέχουν στον χρόνο και είναι σημεία αναφοράς ακόμα και σήμερα…
Το θετικό είναι ότι ο Μελισσανίδης είναι σε εξαιρετική ψυχολογία, λόγω της τελικής ευθείας της αποπεράτωσης της Αγιά Σοφιάς, αλλά και της προσωπικής του δικαίωσης για όλη του την προσπάθεια, εδώ και 7 χρόνια…
Το θετικό είναι, ότι ο Ίβιτς έχει πεντακάθαρο μυαλό και υπομονή…
Το θετικό είναι ότι ο Καρέρα είναι σοβαρός και δείχνει να κερδίζει το παιχνίδι… Αυτά είναι τα σημαντικά, που προσδίδουν ελπίδα και σιγουριά για το μέλλον…
Όχι τα ερχόμενα ή τα απερχόμενα “είδωλα” αυτής της εποχής….
Υ.Γ. Συμφωνώ 100-0, με το πρωτοσέλιδο της Ώρας….
Κώστας Σταματιάδης.
