Αναδρομές και αναμνήσεις…. Επέτειοι που έρχονται, φεύγουν, ξανάρχονται…
Σαν γάργαρο νεράκι, κυλάει ο χρόνος και μας θυμίζει πόσο γρήγορα τρέχει η ζωή μας… 9 Ιουνίου 1968… Η Α.Ε.Κ. πρωταθλήτρια…
Το τελευταίο παιχνίδι, του τεράστιου “Μίστερ Πρωτάθλημα”, όπως θα έλεγε και ο Φαίδωνας… Του Γιένε Τσάκναντι… Ο τελευταίος τίτλος του Ανδρέα Σταματιάδη, σαν ποδοσφαιριστή και αρχηγού της ομάδας…
Γιατί αξιώθηκε να γευτεί τρεις τίτλους ακόμα, σαν βοηθός προπονητή του Τσαϊκόφσκι, στο νταμπλ του 1978 και σαν πρώτος προπονητής, το πρωτάθλημα του 1979… 52 χρόνια πριν λοιπόν και τα πάντα έχουν αλλάξει…
Μόνο η Ιδέα έχει παραμείνει η ίδια… Και η λαχτάρα ενός ταλαιπωρημένου λαού-πρόσφυγα, που περιμένει να μπει στο καινούργιο αλλά συγχρόνως τόσο παλιό, σπίτι του…. Στην Αγιά Σοφιά…
Ένα σπίτι, που θα είναι σημείο αναφοράς, αγωνιστικής, πολιτιστικής, ιστορικής… Ένα σπίτι μνήμης… Λιγάκι υπομονή ακόμα και όλα θα πάρουν τον δρόμο τους….
Άλλωστε ο χρόνος δεν σταματάει πια… Τρέχει και μας γνέφει να πάμε μαζί του… Στο μέλλον…
Κώστας Σταματιάδης.
