Χειμώνας του 2009, σε χαλαρή συζήτηση, μου είχε πει ο Παναγιώτης ο Ιατρούδης… “Υπάρχει ένα εξτρεμάκι, δεξιόχειρας, εξελίξιμος, που παίζει δανεικός από τον Φαίακα στην Πάτρα, Α2. Δες τον…“.
Τσεκάρισμα όλη την χρονιά, σε συνεννόηση με τον Γιάννη Αρβανίτη και το καλοκαίρι, τον πήραμε μέσα από τα χέρια του Δούκα… Με δυσκολία, γιατί βλέπεις εκεί έπαιζε ο αδερφός του, βασικός τερματοφύλακας…. Γουρλής ο μικρός, την ίδια χρονιά πήραμε το πρώτο πρωτάθλημα μέσα στην Μίκρα….
Πολλά τα χρόνια, πολλές οι στιγμές, πότε όμορφες, πότε δύσκολες… Ένα σεμνό παιδί, χαμηλών τόνων, ο ορισμός του ηθικού στοιχείου, εκτός από εξαιρετικός αθλητής… “Μάγκας” με τα όλα του… Υπήρχε και μια ατάκα, μία πλάκα που γινόταν με τον Στέλιο τον Αλεπουδέα και τον Παύλο τον Καλαβάζη… Του έλεγαν για να τον πειράξουν αν δεν είχε πάει καλά σε ένα παιχνίδι…. “Θα μας βοηθήσεις καθόλου;”
Αυτό έγινε σλόγκαν και έμεινε με τα χρόνια, μόνο που ο Διονύσης πλέον το λέει σε μένα όποτε με βλέπει…. “Θα μας βοηθήσετε καθόλου κύριε Κώστα;” “Προσπαθώ ρε Διονύση , προσπαθώ…” και το γέλιο πέφτει σύννεφο…
Αξίζει πολλά ο Διονύσης και σε κάθε παιχνίδι μέχρι το τέλος της αγωνιστική περιόδου, πρέπει να εισπράττει και να απολαμβάνει την αγάπη του κόσμου της ΑΕΚ … Κρίμα που σταματάει σε μικρή ηλικία , αλλά η ζωή έχει και άλλες προτεραιότητες, μεγαλύτερες από το χάντμπολ….
Και είναι πολύ όμορφο το γεγονός ότι “φεύγει” σαν ρέκορντμαν… Ότι αφήνει σημάδι αξιομνημόνευτο στα χρόνια που θα έρθουν… Ζωντανή ιστορία ο Διονύσης… Όπως ο Μπάκας, ο Γιώργος, ο Φάνης, ο Μήτσος…. Και θα μείνει τελευταίος ο Παναγιώτης…
Άντε ρε φίλε, ποιόν θα έχω τώρα να με ρωτάει … “Θα μας βοηθήσετε κύριε Κώστα ;”…
Κώστας Σταματιάδης.
