Τελικά η 5η Νοέμβρη αποδείχτηκε μέρα, που θα μείνει αξέχαστη. Καταπληκτική εκδήλωση στο Πεδίον του Άρεως, πρόκριση της Βασίλισσας στον τελικό κυπέλλου μετά από χρόνια και νίκη στο ποδόσφαιρο εναντίον του ΠΑΟΚ.
Με Τσόσιτς να τραυματίζεται στο ζέσταμα και παίχτη λιγότερο από την χοντρομαλακία του Αραούχο, από το 8ο λεπτό. Για την εκδήλωση θα τα πούμε αύριο αναλυτικά αλλά στο μπάσκετ , θυμίσαμε παλιές εποχές. Ψυχή, καρδιά, κόσμος και έχω την αίσθηση και με ανάποδα σφυρίγματα , με τα “λίγα” που ξέρω. Τελικός με τον Ολυμπιακό, μετά από πάρα πολλά χρόνια, δείγμα των βημάτων παραπάνω που κάνει συνέχεια η Βασίλισσα. Τώρα φυσικά, ο στόχος είναι η κατάκτηση του κυπέλλου για να ξεκινήσει πάλι το μέτρημα των τίτλων.
Στο ποδόσφαιρο, against all odds, κόντρα σε όλες τις πιθανότητες , χωρίς Μάνταλο, χωρίς Τσόσιτς τελευταία στιγμή, με αποβολή Αραούχο από το 8ο λεπτό και μετά την υπερπροσπάθεια της Πέμπτης ενάντια στην Μίλαν, η ομάδα κέρδισε. Έβγαλε πάθος, ομοιογένεια, μέταλλο και στόφα πρωταθλήτριας ομάδας. Ομάδας, που ότι και να της τύχει, μέσα ή έξω από το γήπεδο, δεν καταλαβαίνει τίποτα.
Απλά μπαίνει μέσα και παίρνει το ματς. Εντυπωσιάστηκα από την πολύ μέτρια εικόνα του ΠΑΟΚ, που σε κανένα σημείο του αγώνα, δεν έδειξε στοιχεία ομάδας που θα διεκδικήσει επιτακτικά το πρωτάθλημα. Παρόλο που το υλικό που διαθέτει, είναι πλούσιο και εξαιρετικό.
Στην φωτογραφία είναι το τρομερό μωράκι, του Γκάλο ή του Σιμόες, που του έδωσαν ένα κίτρινο σημαιάκι της ΑΕΚ και ενθουσιάστηκε τόσο πολύ, που το ανέμιζε συνέχεια γελώντας….
Κώστας Σταματιάδης.
