Ανήμερα του Σταυρού, η ΑΕΚ πέρασε σαν άνεμος μέσα από την Κροατία, μένοντας πιστή στην παράδοση. Αν εξαιρέσουμε κάποια διαστήματα της γνωστής θάλασσας που μιας πιάνει ώρες, ώρες, η εμφάνιση ήταν εξαιρετική. Για μένα πρώτος παίχτης ο Λιβάγια και μετά ο Βράνιες με τον Τσόσιτς και τον Μπακάκη.
Θα ξαναπώ ότι αν η ομάδα μας είχε ένα κλασσικό 10άρι υψηλής ποιότητας, θα μιλάγαμε για άλλα πράγματα. Θα μπορούσα να πω και για τα στημένα, σε άμυνα και επίθεση, αλλά δεν μπορώ να γκρινιάξω σήμερα, μετά κιόλας από το πολύ όμορφο γκολ του Λάζαρου.
Θεωρητικά λοιπόν, κερδίζουμε την Αούστρια στο ΟΑΚΑ και είμαστε με το ένα πόδι στον επόμενο γύρο. Έχω όμως έναν φόβο για το ματς της Κυριακής, γιατί πιστεύω ότι θα έχουμε απώλειες από το χθεσινό παιχνίδι. Είχε και ένταση αλλά και πολύ κλωτσιά, που άφησε ο Σκωτσέζος διαιτητής, ο οποίος έχει κάκιστη παράδοση με Ελληνικές ομάδες.
Καλή αρχή λοιπόν και πώς να μην είναι, αφού ήμασταν με τον Σταυρό……..στο χέρι.
Υ.Γ. Όταν έχεις τέτοιες παρουσίες, όπως η Ανθή, πώς να μην κερδίσεις!!!
Κώστας Σταματιάδης
