Ήρθε λοιπόν το φεγγάρι και γέμισε χθες το βράδυ…
Λες και δεν έχει άλλη δουλειά να κάνει κάθε Αύγουστο…. Και έχει ο καθένας από εμάς την δική του ιεροτελεστία, για να τιμήσει μια τέτοια νύχτα…. Εμένα πάλι, κάθε σπονδή, συνοδεύεται και από ένα σουλάτσο, είναι βλέπεις ο δικός μου τρόπος, να ζω, να βιώνω, να αισθάνομαι δυνατά, τέτοιες βραδιές…
Περπατώντας για άλλη μια φορά στα αρχαία μονοπάτια, αυτά που τα πόδια πηγαίνουν μόνα τους, ακολουθώντας έναν βηματισμό 2500 ετών….. Ερωτική η πανσέληνος, πάντα διεγείρει τις αισθήσεις, τις παραισθήσεις, τις ψευδαισθήσεις…
Σου γεμίζει την καρδιά, το μυαλό και την ψυχή, χωρίς καθόλου λόγια, πού να βρεθούν άλλωστε… Πού να βρεθούν να περιγράψουν εικόνες και μυρωδιές μοναδικές… Είχε πανσέληνο εψές και ήταν ωραία….
Πάντα είναι, πάντα θα είναι… Ειδικά σε χώρους γεμάτους θρύλους, γεμάτους θαύματα, γεμάτους Ιστορία, γεμάτους Ελλάδα…
Μια νύχτα με πανσέληνο, σταμάτησε ο χρόνος…
Κώστας Σταματιάδης
