Είδες ότι κάθισα, νωρίς το πρωί, απέναντι από το Μουσείο της Ακρόπολης. Ήρθες να μου πεις Καλημέρα. Ανέβηκες στην καρέκλα, στο τραπέζι και με κοίταζες. Ούτε έναν καφέ δεν μπορώ να πιω. Μην με κοιτάς ρε φίλε, δεν αντέχω να με κοιτάνε . Δεν έχω να σου δώσω κάτι, εκτός αν θες να πιεις μια τζούρα καφέ. Μην με κοιτάς όμως, γιατί νιώθω άσχημα.
Δεν προκρίθηκα, δεν προστάτεψα τα κορίτσια, δεν βρήκα τον Βρεττό, δεν έκανα τίποτα άξιο λόγου …… Και έχω και σένα που με κοιτάς. Άντε να δω τι θα καταλάβεις ρε φίλε. Κοίτα όσο θέλεις, δεν θα μου σπάσεις τα νεύρα εσύ……… Έτσι κι αλλιώς, σουλάτσο κάνω σε όλη την Ελλάδα, όπου γουστάρουν να κάνουν χάντμπολ. Σιγά μην σου δώσω λογαριασμό, σιγά μην απολογηθώ σε σένα. Χθες ΟΑΚΑ, σήμερα Τρίκαλα, αύριο αλλού. Έτσι είναι η ζωή φίλε, όσο και αν με κοιτάς δεν αλλάζει. Με δουλειά και υπομονή.
Κώστας Σταματιάδης
