Τεράστια γιορτή χθες , του Αγίου Δημητρίου, γιόρταζε η Θεσσαλονίκη. Πολλά τα επίθετα, μου αρέσει όμως το “Μυροβλήτης “. Με συγκινεί, με συναρπάζει, μου απογειώνει τις αισθήσεις.
Ο παππούς ο Δημήτρης , πρόσφυγας από την Αττάλεια και ανάπηρος πολέμου, ο θείος ο Δημήτρης, ο Μίμης , από την Λακωνική Μάνη, στρατηγός, ο αδερφός ο Δημήτρης, ο αρχηγός ο Δημήτρης, ο τίγρης ο Δημήτρης και πάει λέγοντας …….
Πάντα όμως αυτή η γιορτή, είναι ταυτισμένη μέσα στο μυαλό μου με τον στίβο, γιατί πάντα είναι η τελευταία βδομάδα των μεταγραφών. Δεν ξέρω τι μπορεί να γίνει τις τελευταίες μέρες στην ΑΕΚ, αλλά δεν βλέπω σημάδια ανάκαμψης. Είναι σε συνεχή πτώση το τμήμα του Στίβου και τα πράγματα μπορεί να είναι χειρότερα του χρόνου. Χωρίς έφορο για πάνω από έναν χρόνο, χωρίς σχεδιασμό, χωρίς επιτελική γνώση επί της ουσίας, παρά τις κατά καιρούς εξαγγελίες.
Τμήμα πρωταθληματικό, τμήμα κόσμημα, τμήμα μοντέλο, βιώνει πολύ δύσκολες μέρες. Ελπίζω ειλικρινά να διαψευσθώ, αν και δεν συμβαίνει συχνά. Χρόνια πολλά στην Θεσσαλονίκη, χρόνια πολλά στους εορτάζοντες και ελπίζω να αναβλύσουν μύρα, έστω και την τελευταία στιγμή, στο τμήμα Στίβου της ΑΕΚ………
Κώστας Σταματιάδης
