Παιχνίδια παίζει το μυαλό, πάντα βιάζεται, δεν μπορεί να περιμένει.
Έχει φτάσει στον Μάη , όχι τον κόκκινο, αλλά τον κίτρινο. Τον Μάη που χαμογελάει η φύση και γεμίζει με χρώματα και μυρωδιές. Που επικρατεί το κίτρινο, στον ήλιο και στην φύση και αγαλλιάζει η ψυχή. Και λέω ας έρθει επιτέλους, γιατί αργεί; Ας έρθει να δω πόσο κίτρινος θα είναι….. Πρωτάθλημα στο ποδόσφαιρο, κύπελλο στο μπάσκετ, τίτλο στο χάντμπολ, άνοδο στα βόλεϊ, επιτυχίες σε όλα. Χώρια την Ευρώπη!!!
Ας μεταφερθώ με έναν μαγικό τρόπο στον Μάιο, να δω πόσο κιτρινόμαυρος είναι. Η καθημερινότητα και η αναμονή, με έχει τσακίσει τόσα χρόνια . Χρόνια δύσκολα, χρόνια δίσεκτα , χρόνια που παρακάλαγα να μην έρθει ο Μάιος, γιατί μόνο πίκρα θα έφερνε και θα σφράγιζε μία ακόμα χαμένη ευκαιρία, μία ακόμα χαμένη χρονιά. Φέτος, φαίνεται να είναι αλλιώς και η ελπίδα και η προσμονή, φουντώνουν.
Άντε να έρθει αυτός ο ρουφιάνος ο Μάης και να είναι ντυμένα όλα στα κίτρινα, όχι μόνο στην φύση αλλά και στον Αθλητισμό…..
Κώστας Σταματιάδης.
