Ο Ερρίκος Σουλολλάρι γράφει για την νίκη της ΑΕΚ επί του Αστέρα Τρίπολης και σχολιάζει την κακοδαιμονία που υπήρχε στο ΟΑΚΑ.
Αρχικά, αυτό που ζήσαμε σήμερα στο ΟΑΚΑ ήταν το κάτι άλλο! Μια ΑΕΚ να χάνει την μια ευκαιρία μετά την άλλη και μάλιστα κραυγαλέες ευκαιρίες, από αυτές που λες δεν χάνονται! Και όμως σήμερα η μπάλα δεν έλεγε να μπει. Ευτυχώς το πέναλτι του Λάζαρου ήταν εύστοχο και η ΑΕΚ πήρε την νίκη που της έδωσε τους τρεις πολύτιμους βαθμούς.
Για να τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, ο Χιμένεθ έστησε πολύ καλά την ομάδα κάνοντας και το μίνι ροτείσον που χρειαζόταν ενόψει Ντιναμό και οι περισσότερες επιλογές του βγήκαν. Η πρώτη και η αναμενόμενη αλλαγή ήταν αυτή στο αριστερό μπακ με τον Χουλντ να κάνει ντεμπούτο με τα κιτρινόμαυρα. Ο Σουηδός έκανε ένα σπουδαίο παιχνίδι και δίκαια πήρε τον τίτλου του MVP. Το είχα γράψει άλλωστε πως η μεταγραφή αυτή θα βοηθήσει πάρα πολύ την Ένωση στο δύσκολο πρόγραμμα που έχει μπροστά της.
Ωστόσο, σε ότι αφορά το πρώτο ημίχρονο η ΑΕΚ μπορούσε να πετύχει κάποιο γκολ αν ο Αραούχο δεν έχανε την ευκαιρία της χρονιάς. Πραγματικά στο ποδόσφαιρο όλα μπαίνουν και όλα χάνονται και ήρθε ο Αραούχο σήμερα να μας το αποδείξει αυτό. Όχι μια φορά αλλά τρεις και τέσσερις καθώς ο Τσινο είχε και άλλες τρομερές ευκαιρίες στο δεύτερο ημίχρονο. Για αυτό και ο Χιμένεθ βλέποντας αυτή την κακοδαιμονία που υπήρχε στο ΟΑΚΑ έριξε όλα του τα όπλα στο δεύτερο ημίχρονο και δικαιώθηκε.
Διότι επί της ουσίας, ο Λάζαρος λίγο μετά την είσοδο του στον αγωνιστικό χώρο ανέλαβε την εκτέλεση του πέναλτι και ευστόχησε κάνοντας το 1-0. Ο ρυθμός του αγώνα από το γκολ και έπειτα σου έδινε την εντύπωση πως θα έχουμε μια εύκολη νίκη με ένα ευρύ σκορ καθώς ο Αστέρας ανοίχτηκε και η ΑΕΚ έβρισκε πολύ εύκολα χώρους για να επιτεθεί. Με τον Μασουντ και τον Λιβάγια να σερβίρουν η ΑΕΚ έκανε πάρτι στην επίθεση, όμως η μπάλα δεν ήθελε να μπει, με τον Αναστασιάδη να κάνει εκπληκτική εμφάνιση και όσο περνούσαν τα λεπτά το άγχος ερχόταν εκ νέου στο παγωμένο ΟΑΚΑ. Ένα άγχος το οποίο μας έχει κάνει καρδιακούς φέτος!
Από την άλλη, απόψε η ΑΕΚ παραλίγο να πληρώσει και το νόμου του ποδοσφαίρου, καθώς όσο δεν έβαζε την μπάλα στα δίχτυα τόσο η Τρίπολη πλησίαζε στο γκολ. Υπήρχαν κάποιες φάσεις, όπου ο Τσιτώντας έδειχνε αστάθεια στο τέρμα και ο Αστέρας παραλίγο να τα εκμεταλλευτεί και να κάνει τη ζημιά. Ευτυχώς δεν έγινε και η ΑΕΚ κατάφερε έστω και με ένα γκολ να πάρει το αποτέλεσμα που ήθελε.
Από εκεί και πέρα μαζί με τον Χουλντ σε εξαιρετική μέρα βρέθηκαν και ο Λιβάγια με τον Μασούντ καθώς ήταν οι άνθρωποι που σχεδίαζαν όλη την επίθεση της ΑΕΚ και έδιναν τεράστια ποιότητα στο παιχνίδι. Πολύ καλός ήταν και ο Γκάλο που έπαιρνε μέτρα στον αγωνιστικό χώρο και βοήθησε πολύ επιθετικά ενώ από την άλλη ο Λάζαρος πέτυχε το γκολ το οποίο τελικά όπως αποδείχτηκε ήταν χρυσό καθώς έδωσε την νίκη στην ομάδα.
Εν τέλει, από αυτό το ματς κρατάμε τις πολλές ευκαιρίες που έχασε η ΑΕΚ, κάτι το οποίο αποδεικνύει ξεκάθαρα πως η ομάδα έπαιξε ποδόσφαιρο και αν ήταν λίγο πιο τυχερή θα είχαμε σίγουρα ένα ευρύ σκορ. Επίσης κρατάμε το ντεμπούτο του Χουλντ που έδειξε πως είναι έτοιμος να βοηθήσει την ομάδα αλλά και το αήττητο σερί που συνεχίζει η ΑΕΚ μετά από 22 αγώνες.
Επομένως η Ένωση πηγαίνει με τη καλύτερη δυνατή ψυχολογία στο μεγάλο ματς της Πέμπτης με την Ντιναμό, όπου και θα διεκδικήσει στα ίσα την πρόκριση στην επόμενη φάση. Η ουσία είναι πως η ομάδα κάνει και με το παραπάνω το χρέος της ενώ ο κόσμος παραμένει στους καναπέδες του. Τι και αν η ΑΕΚ κέρδισε τον Ολυμπιακό δυο φορές μέσα σε τρεις μέρες, ο κόσμος φαίνεται να μην συγκινείτε καθώς ούτε απόψε έσπευσε να έρθει στο ΟΑΚΑ και έτσι κόπηκα γύρω στα 8.000 εισιτήρια.
Πραγματικά καμία δικαιολογία δεν υπάρχει για αυτή την εικόνα. Ο καιρός ήταν αρκετά καλός καθώς είχε ηλιοφάνεια και ο κόσμος έπρεπε να είναι δίπλα σε αυτή την ομάδα που πραγματοποιεί ένα σερί 22 αγώνων δίχως να γνωρίζει την ήττα και βρίσκεται δυνατά σε όλους τους στόχους. Αν τη Πέμπτη η ΑΕΚ καταφέρει και πάρει θετικό αποτέλεσμα κόντρα στη Ντιναμό, τότε πρέπει τη Κυριακή το μεσημέρι με την Ξάνθη να έχει πάνω από 20.000 κόσμο το ΟΑΚΑ.
ΥΓ: Ο Μοράν μέχρι στιγμής δείχνει κατώτερος των περιστάσεων και πραγματικά δεν υπερτερεί σε κάτι σε σχέση με τον Αϊντάρεβίτς.
