Πολλές φορές στα ομαδικά αθλήματα, μια ομάδα χαρακτηρίζεται από τον προπονητή που έχει…
Από τον τρόπο που παίζει δηλαδή… Η ΑΕΚ εδώ και καιρό, ψάχνει να βρει την αγωνιστική της ταυτότητα… Αμφιλεγόμενη πολιτική, λάθος επιλογές και όλα αυτά που έχουμε πει κατά καιρούς, οδήγησαν την ομάδα, ένα επίπεδο πιο κάτω από τους βασικούς της αντιπάλους… Μέσα όμως στην γενική σύγχυση, η διοίκηση έκανε και κάτι σωστό…
Έφερε τον Ίλια Ίβιτς… Που σημαίνει ψυχραιμία, δουλειά και τεχνογνωσία, χωρίς πανικό και βιασύνη… Και έτσι φτάσαμε στον Καρέρα, στον Σιμάνσκι και στον πιτσιρικά τον στόπερ… Ο Αραούχο δεν πιάνεται, γιατί είναι αποκλειστικό προϊόν της εκατέρωθεν τρέλας… Της δικιάς του και του Μελισσανίδη….
Ο Καρέρα λοιπόν σιωπηρά και αθόρυβα, κάνει αυτό που ξέρει καλά… Δίνει ταυτότητα στην ομάδα… Την κάνει δυνατή, σφιχτή, αγωνιστική, δυσκολοκατάβλητη… Και εκμεταλλεύεται την ατομική ποιότητα των επιθετικών, για να βρίσκει το πολύτιμο γκολ…. Φυσικά δεν φτάνει αυτό…
Αλλά ο άνθρωπος δείχνει ότι αν ξεκινήσει την επόμενη χρονιά όπως θέλει και με αυτούς που θέλει, θα φτιάξει ένα σύνολο που θα διεκδικεί τίτλους μέχρι τέλους…
Και όχι μέχρι τον Οκτώβρη…
Κώστας Σταματιάδης.
