Έσπασαν οι καρδιές, έσπασαν τα τηλέφωνα, έσπασε ότι μπορούσε να σπάσει. Έσπασε και ένα αρνητικό σερί. Μείναμε έξω από τους τέσσερις, από λεπτομέρειες.
Παίξαμε όλα τα ματς στα ίσα και για να μας κερδίσουν, άφησαν κομμάτι από την ψυχή τους πάνω στην άμμο. Εξαιρετικές, παρόλα τα προβλήματα και τις αναποδιές. Η Μαρία το πίστευε από την αρχή, ότι είμαστε για ψηλά. Το πέρασε στα κορίτσια και να τι έγινε. Πρόκριση στο Παγκόσμιο, πρώτη φορά μετά το 2005 των ανδρών στην Τυνησία και πρώτη φορά γενικώς στο beach handball.
Εξαίρετο πλασάρισμα στους Πανευρωπαικούς, επίσης για πρώτη φορά. Και έπεται συνέχεια. Υπάρχει πολλή δουλειά που πρέπει να γίνει μέχρι το Παγκόσμιο στην Ρωσία, σε ένα χρόνο, το 2018. Όμως, το πρώτο βήμα έγινε, γιατί βλέπεις, ο θησαυρός επέλεξε να έρθει στην επιφάνεια, από την Κυρά μιας λίμνης στο Ζάγκρεμπ. Ένας θησαυρός γεμάτος διαμάντια. Διαμάντια από γρανίτη. Τα κορίτσια μας.
Πολλά συγχαρητήρια σε όλη την ομάδα και ένα μεγάλο ευχαριστώ. Όπως και ένα μεγάλο ευχαριστώ θα πω και στον Σταμάτη Παπασταμάτη και τους Ελληνικούς Γρανίτες, η στήριξη τους ήταν σημαντική και γούρικη.
Κώστας Σταματιάδης
