Η ΑΕΚ μπαίνει σήμερα το απόγευμα στην τελική ευθεία του Πρωταθλήματος, έχοντας ακόμη 7 παιχνίδια ως το τέλος και με ισάριθμες νίκες, το τρόπαιο θα είναι δικό της ανεξάρτητα από οποιονδήποτε άλλο παράγοντα (έσω/έξω αγωνιστικό).
Η ομάδα του Μανόλο Χιμένεθ καλείται να κάνει το απόλυτο ως το Μάιο για να πανηγυρίσει εκείνη την κατάκτηση του πολυπόθητου τροπαίου έπειτα από 24 χρόνια. Οι παίκτες και ο προπονητής είναι απόλυτα προσηλωμένοι σε αυτό το στόχο, δηλώνοντας μάλιστα πως αφήνουν πίσω τα δύο κακά αποτελέσματα των τελευταίων ημερών και μπαίνουν στην τελική ευθεία πιο ενωμένοι και αποφασισμένοι από ποτέ. Μην ξεχνάμε, άλλωστε, πως η ομάδα είναι και μερικώς “αποδεκατισμένη”, θα μπορούσε να πει κάποιος απλός παρατηρητής. Αν δεν υπήρχαν όλες αυτές οι αναποδιές κατά τη διάρκεια της τρέχουσας σεζόν, αναμφίβολα θα μιλούσαμε για άλλη αγωνιστική κατάσταση και σίγουρα άλλη βαθμολογική κατάσταση επίσης.
Μπορεί, όμως, παίκτες, προπονητής και διοίκηση να έχουν την πεποίθηση ότι μπορούν να τα καταφέρουν μέχρι το τέλος και να στεφθούν Πρωταθλητές Ελλάδος, όμως σίγουρα αυτό δε μπορεί να επιτευχθεί δίχως τον κόσμο στο πλάι της ομάδας. Ο λαός της ΑΕΚ έχει αποδείξει πάμπολλες φορές πως, ειδικά στα δύσκολα και κομβικά σημεία, στέκεται δίπλα στην ομάδα δίχως ανταλλάγματα και απαιτήσεις. Δεν είναι πολύ μακρινές οι περίοδοι που γέμιζαν το Ολυμπιακό Στάδιο και τα όποια γήπεδα της περιφέρειας για να δουν την ομάδα τους να αγωνίζεται με ομάδες της Γ’ και Β’ κατηγορίας. Τότε υπήρχε η προσμονή της ανόδου. Της επιστροφής εκεί όπου αξίζει η ομάδα, στα σαλόνια της πρώτης κατηγορίας του επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Και η ομάδα τα κατάφερε, γιατί ο κόσμος πίστεψε σε αυτό και μέσα από τον κόσμο, το πίστεψε και η ομάδα.
Με την επιστροφή της ομάδας στη βάση της, ήρθε η κατάκτηση του Κυπέλλου. Τον επόμενο χρόνο η ομάδα κατέλαβε τη δεύτερη θέση που την οδήγησε στα προκριματικά του Champions League και έφτασε μια ανάσα από τη 2η συνεχόμενη κατάκτηση του Κυπέλλου. Ο κόσμος πάντα στο πλάι της. Μπορεί στα “εύκολα” παιχνίδια να μην είχε τόση στήριξη όση στα λεγόμενα μεγάλα παιχνίδια, όμως αυτοί που βρίσκονταν στο πλάι της, τη στήριζαν για άλλους τόσους.
Φέτος η ομάδα ξεκίνησε εντυπωσιακά την κούρσα του Πρωταθλήματος και παρότι υπήρξαν κάποια άσχημα αποτελέσματα κατά τη διάρκεια της σεζόν, φτάνοντας μια ανάσα από το τέλος, βρίσκεται σε απόσταση βολής από την κορυφή. Για τη φετινή της Ευρωπαϊκή πορεία δε χρειάζεται να γίνει ιδιαίτερη μνεία. Σε μία “Ευρωπαϊκή υπέρβαση”, όπως θεωρήθηκε φέτος για την ΑΕΚ το να φτάσει έως τους 32 του Europa League, το να σου αφήνει μία κάποια πικρία ο αποκλεισμός από τη συνέχεια της διοργάνωσης, λέει πάρα πολλά. Λέει πρώτα απ’όλα πως η ομάδα είναι εδώ για να πρωταγωνιστήσει σε πολλά και μεγάλα πράγματα τα επόμενα χρόνια. Πως κάτι όμορφο και γερό χτίζεται με μεθοδικότητα και αγάπη για την ομάδα. Αλλά και πως όλα αυτά τα σχέδια δε θα μπορούν να επιτευχθούν δίχως τον κόσμο πλάι στην ομάδα.
Η τελική ευθεία είναι μπροστά μας. 7 αγώνες Πρωταθλήματος και 2 Κυπέλλου. 4 από αυτούς εντός έδρας. Η ομάδα μας χρειάζεται όλους πλάι της. Με παρουσία και φωνή στο γήπεδο από όσους μπορούν να παρευρεθούν. Με τη σκέψη, έστω, από όλους τους υπόλοιπους που βρίσκονται μακριά της για διάφορους λόγους και δεν έχουν τη δυνατότητα να είναι κοντά σ’αυτό τον μεγάλο αγώνα που δίνει.
Ξεκινώντας από σήμερα, ένα απόγευμα με πολύ καλές καιρικές συνθήκες και σε ιδανική ώρα για να βρεθούν όλοι στο Ολυμπιακό Στάδιο, μεγάλοι και παιδιά. Όλοι δίπλα της, μόνο με τη φωνή μας! Η ομάδα μας χρειάζεται κι εμείς έχουμε χρέος απέναντι στους εαυτούς μας πρώτα απ’όλα κι έπειτα σ’αυτά τα παιδιά που ματώνουν μέσα στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου για να φτάσουν την ΑΕΚ μας εκεί που πραγματικά ανήκει, στην κορυφή! Όλοι μαζί γι’αυτή την ιδέα που λέγεται ΑΕΚ, γι’αυτά τα τρία γράμματα που μας ομορφαίνουν τη ζωή. Όλοι μαζί ως το τέλος, για να πανηγυρίσουμε όπως τότε στα Φιλαδέλφεια.
