Μια απογοητευτική βραδιά ήταν η χθεσινή για την ΑΕΚ που γνώρισε την συντριβή στο ΟΑΚΑ από την άσημη Ζόρια, 20 μόλις μέρες μετά την δική της νίκη στην Ουκρανία με 4-1! Ο Μάσιμο Καρέρα στη χειρότερη του βραδιά στην ΑΕΚ, λίγες μέρες πριν κλείσει ένα χρόνο στον πάγκο της…
Ένα ματς που όλοι στο μυαλό τους το είχαν για διαδικαστικού χαρακτήρα νίκη, εξελίχθηκε σε πραγματικό εφιάλτη για τον Καρέρα και τους παίκτες του. Ο Ιταλός προπονητής χρεώνεται με το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης, κάτι που παραδέχθηκε και ο ίδιος στη Συνέντευξη Τύπου, έστω και αν το είπε γιατί έπρεπε να το πει. Μία μέρα νωρίτερα είχε μιλήσει για έναν τελικό, για έναν ”must win” αγώνα και εκπλαγήκαμε όταν είδαμε να ξεκινάει τον Γιώργο Αθανασιάδη στο τέρμα!
Όχι βέβαια ότι φορτώνουμε την ευθύνη της ήττας στον Έλληνα τερματοφύλακα, αλλά η επιλογή αυτή έδειξε ξεκάθαρα ότι ο Καρέρα υποτίμησε τον αντίπαλο. Δυστυχώς όμως το πήγε παραπέρα. Για να νιώθει σίγουρος με έναν τερματοφύλακα που έβγαλε από τη ναφθαλίνη για να παίξει ευρωπαϊκό ματς, παρέταξε την ομάδα με το αμυντικογενές 5-3-2, με πλάγια μπακ-χαφ τους Ινσούα, Μπακάκη που ήταν κάτω του μετρίου, όπως αναμενόταν.
Παράλληλα η απουσία του Μάνταλου δεν αντιμετωπίστηκε σωστά και έτσι η κυκλοφορία της μπάλας γινόταν με μακρινές μπαλιές από άμυνα σε επίθεση, χωρίς να μπορεί να δημιουργήσει κινδύνους στην αντίπαλη περιοχή. Κάπως έτσι χάθηκε το πρώτο ημίχρονο.
Το β’ ξεκίνησε χωρίς καμία αλλαγή, είτε συστήματος είτε προσώπων και ήρθε η αποβολή του νευρικού χθες Σάκχοφ για να χτυπήσουν οι καμπάνες του συναγερμού! Αμέσως μετά η λάθος έξοδος του Αθανασιάδη στη σέντρα του Τσίγκανικς (που είχε ήδη ανέβει πολλές φορές ανενόχλητος από τα δεξιά της άμυνας της ΑΕΚ), έκανε τους πάντες να μην πιστεύουν στα μάτια τους! Με παίκτη λιγότερο πλέον και πίσω στο σκορ, η αντίδραση του Καρέρα από τον πάγκο ήταν να κοιτάει σαν απλός παρατηρητής αυτό που γινόταν και να αντιδρά πολύ καθυστερημένα. Αντί να βάλει Βασιλαντωνόπουλο ή Μαχαίρα όσο παρέμενε το 0-1 και η μπάλα παιζόταν συχνά από τα δεξιά, άφηνε τον Σβάρνα κυριολεκτικά να βολοδέρνει σαν δεξί μπακ-χαφ! Σε μία φάση χαρακτηριστική, ο Έλληνας κεντρικός αμυντικός βρίσκει τη μπάλα με… το καλάμι και πιάνει το κεφάλι του από απογοήτευση για την προσπάθεια του, χωρίς να κοιτάει την εξέλιξη της στραβοκλωτσιάς που αναπάντεχα έστειλε τη μπάλα στο δοκάρι του αιφνιδιασμένου Σεβτσένκο και παραλίγο να γίνει το 1-1!”Τρικυμία εν κρανίω”!
Περιμέναμε μία νίκη εντός έδρας μετά από 10 χρόνια(!) στην έδρα μας σε φάση ομίλων (από τις 16/9/2010, 3-1 με Χάϊντουκ Σπλιτ) και απεναντίας ζήσαμε μία ντροπιαστική συντριβή από μία ομάδα που το όνομά της θυμίζει τα ζόρια που τραβάμε όλοι οι ΑΕΚτζήδες όταν η ομάδα έχει τον τίτλο του φαβορί. Είναι γεγονός ότι η ΑΕΚ φέρνει καλύτερα αποτέλεσματα σαν αουτσάϊτερ και γι’αυτό οι επιδόσεις στα εκτός έδρας ευρωπαϊκά ματς είναι καλύτερα από ότι στα εντός τα τελευταία χρόνια.
Το ακόμη χειρότερο είναι ότι αυτή η ηττοπαθής νοοτροπία έχει διαποτίσει την ομάδα και είναι κάτι που προβληματίζει έντονα και ενοχλεί αφάνταστα.
Παρακολουθήσαμε προχθές τον Ολυμπιακό να χάνει με 1-0 στην έδρα του στα πλαίσια του ομίλου του Champions League από τη Μάντσεστερ Σίτυ, μία από τις καλύτερες ομάδες της Ευρώπης κι όχι μόνο της Premier League. Σύσσωμος ο ερυθρόλευκος Τύπος και οι οπαδοί, τα έβαζαν με τους πάντες αδυνατώντας να χωνέψουν την ήττα, έστω κι αν αυτή προήλθε από έναν φανερά ανώτερο αντίπαλο!
Η ΑΕΚ χάνει 0-3 από τη Ζόρια Λούχανσκ και σήμερα είναι απλά Παρασκευή….
Ο Μάσιμο Καρέρα αντιμετωπίζει την ίδια του την ομάδα σαν να μην την πιστεύει! Και αν πριν λίγο καιρό του δίναμε ως ένα βαθμό δίκιο λόγω του περιορισμένου ρόστερ, πλέον η ευθύνη είναι 100% δική του να διαχειριστεί το αναβαθμισμένο υλικό που έχει στα χέρια του και τις πολλές επιλογές.
Τα αποτελέσματα του σε κρίσιμα ματς στον ένα περίπου χρόνο που είναι στο τιμόνι της ομάδας, δεν είναι καλά. Περισσότερο προσπαθεί να ”κλέψει” κάποιες νίκες με αμυντικογενή τακτική, παρά προσπαθεί να επιβάλλει ένα στυλ ανάπτυξης όπου περισσότερο βασίζεται στις ατομικές αρετές συγκεκριμένων παικτών.
Δεν είναι δυνατό κ.Ίβιτς, κ.Καρέρα να απογοητεύετε κάθε τόσο τους Ενωσίτες που λαχταρούν μία επιτυχία! Θυμηθείτε πόσο χαρήκαμε όλοι τη νίκη-πρόκριση επί της Βόλφσμπουργκ! Δεν είναι δυνατό να κάνεις συνέχεια υπομονή περιμένοντας το καλύτερο που δεν έρχεται! Δεν γίνεται να χάνεις 4 τελικούς Κυπέλλου στη σειρά και να φοβάσαι να σκεφτείς τι θα (ξανα)γίνει αν φέτος προχωρήσεις στο θεσμό αυτό….
Δεν γίνεται κ.Ίβιτς, κ.Καρέρα να θέλεις να λέγεσαι μεγάλη ομάδα και να μην κερδίζεις αγώνες σαν τον χθεσινό με την κάθε Ζόρια!
Τα απανωτά ματς που ακολουθούν και η ιδιαίτερη διαχείρισή τους, φορτώνουν ακόμη περισσότερο την πίεση στον Μάσιμο Καρέρα, που πρέπει πάση θυσία να διατηρήσει ζωντανό το στόχο του πρωταθλήματος μέχρι τη λήξη του α’ γύρου.
Αν δεν καταφέρει να νικήσει τον Ολυμπιακό στις 16/12, πόσο μάλλον αν χάσει (αν βέβαια αντέξει μέχρι τότε), ποιος θα μπει μπροστά για τον σώσει;
Υπενθυμίζουμε ότι ακολουθεί το εκτός έδρας παιχνίδι της Κυριακής στην Τρίπολη με τον Αστέρα, μετά η Μπράγκα την ερχόμενη Πέμπτη και ο Παναθηναϊκός την Κυριακή 6/12….
Έτσι όπως έστρωσες θα κοιμηθείς κ.Καρέρα…
