Προφητικό το χθεσινό κομμάτι, βλέπετε το ξέρω καλά το έργο και τους πρωταγωνιστές, χρόνια τώρα.
Κρίμα για τα χρόνια που έχω “φάει” στο Σωματείο, κρίμα για το καρβουνίδι και το θρυψαλιασμένο χέρι, κρίμα για την καρδιά που άφησα στο χάντμπολ, κρίμα για τον ενάμιση χρόνο από την ζωή μου, που διέθεσα για να γίνει γήπεδο η Κασιμάτης. Κρίμα για πολλά, που δεν είναι της ώρας.
Δεν σχολιάζω διαρροές, δεν θα πω τίποτα άλλο, παρά μόνο αυτή την φωτογραφία βάζω και αναρωτιέμαι μήπως τελικά δεν είμαι εγώ.
Γιατί μάλλον είμαι φιλικά προσκείμενος σε άλλη ομάδα…..
- Advertisement -
Κώστας Σταματιάδης
