Δύσκολα χρόνια διανύουμε, δίσεκτα. Οι καιροί δεν είναι πλέον ενδιαφέροντες, αλλά σκοτεινοί και επικίνδυνοι. Αδυνατώ εγώ προσωπικά, αν και από φύση αισιόδοξος, να ανακαλύψω έστω μία κρυμμένη αχτίδα ενός άλλου μέλλοντος, εκτός του εμφανούς. Ψάχνουμε για ένα αποκούμπι, κάπου να πιαστούμε βρε αδερφέ, για να μην σβουρίσει το μυαλό μας. Η αγάπη σε μία ομάδα, όπως ας πούμε εγώ αγαπάω την ΑΕΚ, είναι μία σχέση δηλητηρίου-αντίδοτου με την στριφνή καθημερινότητα.
Το ίδιο και η αγάπη αλλά κυρίως η ενασχόληση με το χάντμπολ. Ο Αθλητισμός παράγει Πολιτισμό, παράγει ενέργεια, παράγει υγεία, παράγει ζωή. Αν συνδυάσουμε όλα αυτά με τα παιδιά, έχουμε το ελιξήριο της μακροζωίας και της ευτυχίας. Λατρεύω τα παιδιά και ας μην με έχει ευλογήσει ο Θεός με δικά μου, γιαυτό και η παρουσία μου αλλά και η συμμετοχή μου στην συντριπτική πλειοψηφία των αναπτυξιακών μας δράσεων, είναι δεδομένη. Χρωστάω όμως μία παρουσία στην όμορφη Θεσσαλονίκη, γιατί δεν μπόρεσα να είμαι παρών στην πλατεία Αριστοτέλους, στην μεγάλη γιορτή Be Active χάντμπολ, πού έγινε τον Μάιο. Χιούμορ, υπομονή, δουλειά, αθλητισμός και παιδιά, αυτά μας κρατάνε όρθιους σήμερα. Ειδικά τα παιδιά… Πώς άλλωστε να κρυφτείς από αυτά , έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα…
Κώστας Σταματιάδης
