Για μια ακόμα φορά, με έφερε ο δρόμος στην πανέμορφη Θεσσαλονίκη, στη νύφη του Βορρά….
Γενική Συνέλευση βλέπεις, με θέματα σοβαρά για το άθλημα. Το σουλάτσο όμως το δικό μου, σε οποιαδήποτε περιοχή της Ελλάδας, δεν είναι ποτέ μοναχικό. Πάντα θα έχει ένα χρώμα φιλικό, ένα χρώμα αθλητικό, ένα χρώμα Αεκτζήδικο.
Ήρθε λοιπόν ο Μιχάλης μαζί με τον Θοδωρή, να με δουν στην Μίκρα. Που χρόνος για καφέ, που χρόνος για τσίπουρα, που χρόνος για γούστα…. Περίμεναν καρτερικά και με περίσσια υπομονή, να ξεκλέψω λίγο χρόνο πριν την Συνέλευση, έτσι για να πούμε δυο κουβέντες. Είχα να τους δω και καιρό και καθίσαμε λιγάκι στα όρθια να μιλήσουμε για την ΑΕΚ.
Βλέπεις, παρόλες τις τελευταίες εξελίξεις, τα παιδιά συνεχίζουν να με θεωρούν Αεκτζή και να συμπεριφέρονται ανάλογα. Ήταν μια πολύ ευχάριστη έκπληξη, αδερφική θα έλεγα, γιατί με τον Μιχάλη μας συνδέουν πολλές δύσκολες καταστάσεις, που δεν ξέρει ο πολύς κόσμος…..
Στήριξη, συμπαράσταση, αγνή και άδολη, που καμιά τσέπη, καμιά διοικητική θέση, καμιά επικοινωνιακή αβάντα, δεν μπορεί να διανοηθεί και να αντισταθμίσει.
Ήταν μια συνάντηση ζόρικη, μια συνάντηση μάγκικη, μια συνάντηση γουρλίδικη για την μεγάλη Ευρωπαϊκή νίκη της ΑΕΚ…..
Κώστας Σταματιάδης
