Η Αγία Φωτεινή και ο Χρυσόστομος, το παλιό ρολόι, η Ελληνική συνοικία, το Κορδελιό, η προκυμαία, τα σοκάκια της αγοράς…
Με ευλόγησε ο Θεός να πάω πριν από χρόνια, πάλι με την ΑΕΚ, πάλι με το χάντμπολ. Χαμένη πατρίδα η Σμύρνη, πονεμένη πατρίδα, λατρεμένη πατρίδα. Είχε φτιάξει τότε ένα ενημερωτικό ιστορικό, ο Νίκος ο Πλούμπης και το είχε μοιράσει στην ομάδα, έτσι για να καταλάβουν πού πηγαίναμε.
Είχαμε περάσει πανέμορφα, με μια πολύ μεγάλη εκδρομή, με πολύ κόσμο. Η ομάδα πάλεψε στα ίσα, με εχθρική διαιτησία από δύο αδέρφια Αζέρους και έναν απίθανο Ρουμάνο παρατηρητή, τον οποίο μετά το τέλος του αγώνα τον έβρισα. Ισοπαλία τελικά το παιχνίδι, αλλά δεν έχει σημασία, το ταξίδι ήταν το ζητούμενο. Ήταν ένα βάλσαμο στην ψυχή και στις μνήμες του καθένα από μας.
Βλέπεις, τουλάχιστον εγώ, έχω τους δαίμονες μου, που περιμένουν στα βάθη του μυαλού, να ξυπνήσουν και να βγουν στην επιφάνεια…. Καλή επιτυχία στην ομάδα και ελπίζω να μην είναι για τους αθλητές, τους προπονητές και τους συνοδούς, απλά ένα ακόμη παιχνίδι…..
Ελπίζω να γυρίσουν σοφότεροι και πιο γεμάτοι….
Κώστας Σταματιάδης
