Ο Θοδωρής Γεωργάκης αρθρογραφεί για το χθεσινό φιλικό απέναντι στην Γαλατασαράϊ κάνοντας την… δική του κριτική για την ομάδα, αλλά και τον κάθε παίκτη ξεχωριστά.
Μια ΑΕΚ που «κένταγε» δημιουργικά, και δημιούργησε πάμπολλες ευκαιρίες, αλλά αμυντικά υπάρχουν προβλήματα, κυρίως στα στημένα.
Σκόρπισε τους Τούρκους, που φάνταζαν μικρή ομάδα μπροστά της, αλλά και τις ανησυχίες για την έλλειψη ρυθμού, λόγω μη δυνατών φιλικών.
Απέδειξε πως, με τις τρεις τελευταίες προσθήκες, δημιούργησε τεράστιο βάθος στον πάγκο της, πράγμα που θα φανεί στην συνέχεια..
Αντι – Βράνιες στέκεται με πολλές αξιώσεις μόνο ο Λαμπρόπουλος! Φαίνεται πως έχε διδαχθεί πολλά δίπλα στον Βόσνιο…
Ο Μπογέ, με το καλημέρα, έδειξε πως θα διαπρέψει σαν φουνταριστός , έχει φοβερά πατήματα και μπαίνει κατά μέτωπο στην αντίπαλη εστία!
Ο Πόνσε δεν έδειξε έτοιμος. Είναι σαφώς ανέτοιμος και εκτός ρυθμού.
Προτιμώ τον Άλεφ στα χαφ δίπλα στον Σιμόες! Γεμίζει το κέντρο και κυκλοφορεί το παιχνίδι, αλλά και στα στημένα δίνει ύψος στην άμυνα.
Ο Οικονόμου ήταν άριστος σαν… Ιταλός, αλλά μέτριος σαν Έλληνας… Για τα σωματικά του προσόντα είναι σόλοικο να μην ελέγχει τον αέρα της άμυνας…
Ο Λόπεζ είναι κλάση και ο Χούλτ απαραίτητος στην ενδεκάδα…
Ο Γιακουμάκης θα βοηθήσει, αρκεί να μη φοβάται να καθαρίζει τις φάσεις…
Ο Μπακασέτας με αέρα απ’ τα νότια προάστια…
Ο Κλωναρίδης σε ρόλο Δώνη – Βαζέχα! Πόσο αδίκησε πέρυσι τον εαυτό του…
Αλλά να δούμε αναλυτικά τις διαπιστώσεις μας απ’ τον έξοχο αγώνα της ομάδος με την πανέτοιμη Γαλατά Σαράϊ, την οποία «πάτησε» στην κυριολεξία και μπορούσε να την φιλοδωρήσει με μια μεγαλοπρεπή εξάρα! Η ΑΕΚ έδειξε πανέτοιμη για τον μεγάλο αγώνα με την Σέλτικ. Δεμένη ομάδα, που αν εξαιρέσει κανείς το πρώτο ημίωρο του αγώνα, που λογικά έψαχνε τα πατήματά της, έπειτα έπαιξε, στο τέλος Ιουλίου, σπουδαίο ποδόσφαιρο. Προσοχή όμως… Τα μυαλά στη θέση τους γιατί η Σέλτικ έχει ρυθμό. Είναι ομάδα με δύναμη και τρεχαντήρια, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν φτάνει το τεχνικό επίπεδο της ΑΕΚ. Και εδώ θα κριθεί η πρόκριση, στο να μπορέσει ο Ουζουνίδης να εναρμονήσει τέχνη, ταχύτητα και δύναμη, γι αυτό και πιστεύω πως, η ενδεκάδα που ξεκίνησε το φιλικό με τους Τούρκους, θα έχει προσθαφαιρέσεις στον αγώνα με τους Σκωτσέζους.
Ανησυχούσαμε όλοι για την έλλειψη δυνατών φιλικών, που θα επέτρεπαν στον Ουζουνίδη να «δέσει» περισσότερο την ομάδα. Όμως οφείλω να ομολογήσω πως μου σκόρπισε κάθε ανησυχία η ΑΕΚ με την εμφάνισή της.
Έδειξε σαν να παίζει εδώ και δέκα αγωνιστικές στο πρωτάθλημα! Πρώτο credit για τον Μαρίνο, που φαίνεται πως κάνει άριστη δουλειά στις προπονήσεις σε θέματα συνοχής, δημιουργίας φάσεων και τακτικής. Αν εξαιρέσει κανείς κάποιες ανακολουθίες του Μάνταλου, που τον είδαμε σε φάσεις στο πρώτο ημίωρο να μην ακολουθεί τον Ναγκατόμο, με αποτέλεσμα να δεινοπαθεί ο Μπακάκης με δύο αντιπάλους, αν εξαιρέσει κανείς αυτό το διάστημα, έπειτα και ο αρχηγός μπήκε στον ρυθμό του και βοήθησε τακτικά και τον Μπακάκη, και έλλειψε αυτή η χασμωδία του τελικού, βέβαια τότε προέρχονταν από σοβαρό τραυματισμό, αλλά ο Χιμένεθ δεν το έλαβε υπ’ όψιν του.. .
Είδα μια ομάδα και μετά το εβδομηκοστό λεπτό με τις τόσες αλλαγές, να συνεχίζει στον απίθανο ρυθμό δημιουργίας ευκαιριών, πράγμα που σημαίνει πως, απ’ τον πάγκο θα περιμένει πολλές λύσεις εφέτος η ΑΕΚ, αρκεί στη διαχείρηση ο Μαρίνος να φανεί μέτρ και να στηριχθεί σε μια δεκαεφτάδα παιχτών και όχι σε μια δεκατριάδα, όπως πέρυσι ο Χιμένεθ. Οι τελευταίες τρείς προσθήκες των Μπογέ, Πόνσε και Άλεφ, έδωσαν και βάθος και προστιθέμενη αξία στην ομάδα! Ειδικότερα ο Άλεφ φάνηκε πανέτοιμος ακόμη και για βασικός με την Σέλτικ! Σπουδαία πάστα ποδοσφαιριστή, με αρχοντικό στυλ, που γνωρίζει τον νευραλγικό αυτό χώρο, που κυκλοφορεί την μπάλα και κυρίως, επιτέλους, «γεμίζει» τον χώρο του κέντρου, αλλά και την άμυνα στα στημένα. Επαναλαμβάνω, δεν θα μου φανεί έκπληξη να παίξει βασικός απέναντι στους σκληροτράχηλους Σκωτσέζους…
Αντι – Βράνιες δικαιωματικά χρίζεται ο Λαμπρόπουλος! Έρχεται με κεκτημένη ταχύτητα από πέρυσι με την κλήση του μάλιστα στην εθνική και διέπρεψε απέναντι στον οδοστρωτήρα Γκομίς, όταν χρειάστηκε να τον «πάρει» αυτός, ενώ έδειξε τον δυναμισμό και την ταχύτητα του Βόσνιου σε πολλές επεμβάσεις του.
Δικαιωματικά πήρε και το περιβραχιόνιο του αρχηγού όταν αποχώρησε ο Μάνταλος! Αν συνεχίσει στο ίδιο μοτίβο, να πολλαπλασιάζει χρόνο με το χρόνο την ποιότητά του, τότε, το τέλος της σεζόν θα τον ξαναβρεί πρωταθλητή και κορυφαίο στόπερ του πρωταθλήματος!
Ο Μπογέ μπορεί να διαπρέψει σαν φουνταριστός κυνηγός, μπροστά απ’ τον Λιβάγια! Έχει φοβερά πατήματα, είναι δυνατός, δεν διστάζει να μπουκάρει με την μπάλα στην αντίπαλη περιοχή και κυρίως είναι επιθετικός που δεν γυρίζει πίσω! Θυμήθηκα τον Τάϊς Λίμπρεχτς που έλεγε πως, ποδοσφαιριστής επιθετικός που γυρνάει την μπάλα πίσω και δεν πάει κατά μέτωπον είναι «μηδέν», όσο και να τον κοστολογούν οι αγορές… Και ο Αργεντινός Μπογέ τραβάει μπροστά και αρέσει. Νομίζω πως έχει να δώσει πάρα πολλά στην ομάδα, εκεί μέσα στο κουτί…
Απ’ τον Πόνσε δεν είδα πράγματα και λογικά πιστεύω γιατί είναι ανέτοιμος και εμφανέστατα χωρίς ρυθμό… Απλά θέλω, όπως όλη η ΑΕΚ να μας διαψεύσει όλους, όπως έκανε πέρυσι ο Λιβάγια, όταν όλοι μας οι «μυαλοπώληδες» τον είχαμε υποτιμήσει στην αρχή των φιλικών και της σεζόν…
Ο Οικονόμου ήταν άριστος στο παιγνίδι του σαν… Ιταλός, μέτριος, όμως σαν ‘Ελληνας… Προσωπικά την περίμενα αυτή του την αγωνιστική συμπεριφορά, γιατί τρία χρόνια στο Καμπιονάτο, συνήθισε σε διαφορετικό αμυντικό προσανατολισμό και ρολάρισμα. Εκεί όλη η ενδεκάδα «κουμπώνει» πάνω στην άμυνα, και τα δύο αμυντικά χαφ αυτόματα γίνονται τρίτο και τέταρτο στόπερ, εδώ τα πράγματα αλλάζουν… Πρέπει να πάρει πρωτοβουλίες και να διαφεντεύει στην άμυνα.
Στο πρώτο γκολ της Γαλατά φάνηκε να μην μαρκάρει κανένα παρά να θεάται απλώς, ενώ θα μπορούσε με το ύψος του να «καθαρίσει» το πέρασμα της μπάλας στο δεύτερο δοκάρι… Νομίζω πως πρέπει να «Ελληνοποιηθεί» τάχιστα, γιατί έχει σημαντικά προσόντα και κυρίως δείχνει ψυχραιμία, πράγμα που είναι σπουδαία προίκα για κάθε στόπερ!
Σε ότι αφορά τα δύο αριστερά μπακ, Λόπεζ και Χούλτ, η εξίσωση είναι δύσκολη για τον Μαρίνο Ουζουνίδη και πολλές φορές θα χρειαστεί επινοήσεις ανάλογα με το παιχνίδι ποιόν θα χρησιμοποιήσει. Ο Λόπεζ είναι ροκ ποδοσφαιριστής αλλά και ουσιαστικός στο δημιουργικό κομμάτι, ο Χουλτ είναι ρολίστας και με ομοιόμορφη ροή στο παιχνίδι του. Ένα ιδανικό αριστερό «κρεσέντο», που μπορούμε να το δούμε και μαζί στην ενδεκάδα, όπως δεξιά με Μπακάκη και Γκάλο!
Για τον Γιακουμάκη άλλα διάβαζα στα φιλικά της προετοιμασίας και άλλα είδαν εδώ τα δικά μου μάτια στο διάστημα που αγωνίστηκε. Τραβάει με δύναμη μπροστά και θυμίζει το «πάθημα του Μποτία», αρκεί να δείχνει αποφασιστικότητα στην τελική φάση. Ακόμη και αν αποτύχει στην τελική προσπάθεια, πρέπει να την επιχειρεί να μη φοβάται. Προσωπικά μου άρεσε για όσο διάστημα αγωνίστηκε. Θύμισε κάτι απ’ την περυσινή προετοιμασία, όταν «έγραφε», αλλά τον πήγαν πίσω ο τραυματισμοί και η εγχείρηση.
Ο Μπακασέτας ήρθε φουριόζος απ΄τα νότια προάστια… Εννοώ πως μας θύμισε τον Τάσο που βλέπαμε με Ουζουνίδη στον Πανιώνιο. Σουτ, σουτ, σουτ, αυτό είναι το όπλο του και μάλιστα εμπροστογεμές! Πιστεύω πως ο Μαρίνος θα τον έχει σε διαρκή εγρήγορση.
Τέλος, αυτός ο Κλωναρίδης! Πόσο αδίκησε πέρυσι τον εαυτό του. Παίχτης με τέτοια ταχυδύναμη δεν υπάρχει στο Ελληνικό πρωτάθλημα και καθήλωσε τον εαυτό του σε τέτοια μέτρια πτήση. Όλοι ευελπιστούμε πως, αυτή του η κούρσα που θύμιζε Δώνη – Βαζέχα με τον Άγιαξ, σίγουρα θα τον αφυπνίσει! Είναι καιρός να παίρνει παραμάζωμα κόσμο και να παίζει «πασπαρτού» στην επίθεση…
