Έφυγε από την ζωή, ο πολύ σημαντικός συγγραφέας Κώστας Μουρσελάς. Με πλούσιο έργο, όπως το “Εκείνος και Εκείνος “, σε δύσκολη πολιτικά εποχή και φυσικά το πιο γνωστό και αγαπημένο “Βαμμένα κόκκινα μαλλιά “.
Η παράλληλη ζωή πολλών προσώπων που συνδέονται μεταξύ τους στην μετεμφυλιακή Ελλάδα, με τρεις σημαντικές -κεντρικές φιγούρες. Ο πρωταγωνιστής , μάλλον ο ίδιος ο συγγραφέας, ένας τυπικός μέσος Έλληνας, μορφωμένος, φοβικός, ανασφαλής, “συμμορφωμένος “. Δειλός στον έρωτα. Εξαίρετος ο Κώστας Αρζόγλου στον ρόλο.
Μια γυναίκα, ερωτευμένη από παιδί με τον πρωταγωνιστή αλλά χωρίς ανταπόκριση. Σχέσεις, γάμοι , έρωτες, αλλά όχι με αυτόν που θέλει. Καταλήγει να κόψει και να βάψει κόκκινα τα μαλλιά της και να σηκωθεί να φύγει με τον πρώτο στην κυριολεξία τυχόντα, σπάζοντας τα συναισθηματικά δεσμά της. Μεγάλη μούσα η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη στον ρόλο. Και τέλος, το alter ego, του πρωταγωνιστή, ένας άνθρωπος αλέγκρος, χύμα, που τον λατρεύουν οι γυναίκες και κάνεις δεν μπορεί να αντισταθεί στην γοητεία του. Ένας άνθρωπος πάνω από τις καταστάσεις, πάνω από έριδες και ίντριγκες, ένας άνθρωπος φευγάτος χωρίς ενδοιασμούς. Ο “Λούης “, όνομα και πράγμα. Στο τέλος καταλαβαίνουμε ότι ίσως είναι ένα πλάσμα της φαντασίας του πρωταγωνιστή, που έχει όλα όσα εκείνος θα ήθελε να είναι.
Καταπληκτικός ο Γιώργος Νινιός. Τα λέω αυτά για να δείξω το μέγεθος της απώλειας του Κώστα Μουρσελά, που το έργο του προβλημάτισε κάθε σκεπτόμενο Έλληνα. Το έχω διαβάσει και φυσικά το είδα και στην μικρή οθόνη και ακόμα θυμάμαι κάποιες σκηνές με τεράστια ένταση. Είναι λυπηρό όταν χάνονται άνθρωποι που έχουν να προσφέρουν πολλά σε αυτή την χώρα. Σε αυτόν τον λαό που το μυαλό του είναι θολωμένο και η ζωή του εξαρτημένη από “μέτριους ” , από “λίγους “, από “καβαλημένους ” και “καρεκλένταυρους “.
Αναπαύσου εν ειρήνη Κώστα και μακάρι η “δική ” μου Καρυοφυλλιά, να μην προλάβει να κόψει και να βάψει τα μαλλιά της ……….
Κώστας Σταματιάδης.
