Φθινοπώριασε στην ΑΕΚ και μάλιστα απότομα. Δύσκολος μήνας ο Οκτώβρης, με μεγάλα σκαμπανεβάσματα στα ομαδικά. Το “κακό” είναι οτί εμείς , σαν οπαδοί, είμαστε γενικά των άκρων. Τα συναισθήματα βαράνε κόκκινο με τις συνεχείς εναλλαγές , από το ζενίθ, στο ναδίρ.
Από την απόλυτη ευτυχία, στην απόλυτη δυστυχία. Από τα ουράνια, στα τάρταρα. Και φυσικά η κρίση θολώνει, γιατί το μυαλό πλέον δεν είναι καθαρό , δεν είναι ψύχραιμο. Αυτή όμως είναι η φύση του οπαδού, να αποθεώνει και να αποδοκιμάζει, να υπερβάλλει και να φωνάζει. Να έχει φωνή και να λέει ότι του κατέβει, χωρίς δεύτερη σκέψη. Γιαυτό και είναι οπαδός.
Η εκάστοτε διοίκηση όμως, του εκάστοτε τμήματος, της εκάστοτε ομάδας, δεν πρέπει να λειτουργεί έτσι, δεν είναι αυτή η δουλειά της. Πρέπει να διοικεί, με τον τρόπο που έχει αποφασίσει και τους συνεργάτες που έχει επιλέξει για να εφαρμόσουν την στρατηγική της. Χωρίς να επηρεάζεται από κανέναν. Και φυσικά κρίνεται για την επιλογή των ανθρώπων αυτών. Αν κάνει με βάση τα αποτελέσματα, λάθος στην επιλογή, έχει καθήκον και δικαίωμα να το διορθώσει, αυτά συμβαίνουν.
Αν κάνει με βάση τα αποτελέσματα, συνέχεια λάθος στην επιλογή και απλά αλλάζει συνεργάτες σαν τα πουκάμισα , χωρίς ποτέ να αναλαμβάνει κάποιος, κάποια ευθύνη, τότε το πρόβλημα δύσκολα θα έχει λύση. Η φύση έχει προνοήσει, μετά την βροχή, να βγαίνει το ουράνιο τόξο, που σηματοδοτεί το νέο ξεκίνημα, την νέα αρχή.
Ζητείται λοιπόν, ουράνιο τόξο για την ΑΕΚ και μάλιστα σύντομα………..
Κώστας Σταματιάδης
