Επιτέλους αρχίζει το πρωτάθλημα….
Ζούμε μεγάλες στιγμές, με τις διασκεδαστικές ανατροπές, που συμβαίνουν στο Ελληνικό Ποδόσφαιρο… Εκεί δηλαδή, που οι παράγοντες και οι ομάδες αποτελούν παιδιά ενός ανώτερου Θεού, σε σχέση με μας τους απλούς θνητούς… Αυτοί είναι οι παιχταράδες και εμείς τα παιχτάκια…. Αυτοί παίζουν με τα εκατομμύρια και εμείς παλεύουμε να αυξήσουμε τα έσοδά μας κατά μερικές χιλιάδες…
Αυτοί είναι δημοφιλείς και έχουν και πολύ κόσμο (αλήθεια τώρα;;), εμείς είμαστε οι παγκοσμίως άγνωστοι και δεν μας ακολουθεί λαός και δεν «πουλάμε»… Αυτοί χρωστάνε εκατομμύρια και απολαμβάνουν ρυθμίσεις, διαγραφές και τα ρέστα, εμείς μπορούμε να μπούμε φυλακή ακόμα και για ένα ευρώ… Αυτοί πληρώνουν ότι γουστάρουν, όσο γουστάρουν και όποτε γουστάρουν…
Εμείς, πρέπει να κάνουμε διαγωνισμό για την οποιαδήποτε χρηματική δαπάνη…. Εμείς παλεύουμε από το πρωί μέχρι το βράδυ, ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΑ, ΑΜΙΣΘΙ ΚΑΙ ΜΕ ΦΟΥΛ ΕΥΘΥΝΗ, να παράξουμε ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ, ΦΕΡ ΠΛΕΙ, ΕΥ ΑΓΩΝΙΖΕΣΘΑΙ… Αυτοί, παράγουν θέαμα (;) και τέρψιν για τους οφθαλμούς του φιλοθεάμωνος κοινού, άμα λάχει να ‘ουμ….
Τα έχω πει κατ’ επανάληψη, τα έχω γράψει κατ’ επανάληψη, σε βαθμό που κάποιοι με χαρακτηρίζουν γραφικό…. Θεωρώ όμως πολύ δύσκολο ένας παράγοντας μιας μικρομεσαίας επαγγελματικής ομάδας, να άντεχε να μείνει για πολύ στην διοίκηση μιας Ομοσπονδίας Ερασιτεχνικού Αθλήματος…
Απίστευτη Superleague, απίστευτη Football league, απίστευτη ΕΠΟ….
Αρχίζει το ματς….
Κώστας Σταματιάδης.
