Την Κυριακή η ΑΕΚ καλείται να δώσει έναν σημαντικό αγώνα, με τον Ολυμπιακό στο γήπεδό
της. Απ’ την πλευρά της ΠΑΕ υπάρχει η διακηρυγμένη θέση πως η ομάδα εφέτος χτίζεται…
Όμως η λογική του ποδοσφαίρου λέει πως όταν είσαι ante portas για την κατάκτηση του
τίτλου, τότε οφείλεις να διεκδικήσεις με κάθε ικμάδα των δυνάμεών σου αυτόν τον στόχο.
Επομένως δίκαια ο κόσμος αναγάγει τον αγώνα της Κυριακής σε ΄”Μητέρα των μαχών”,
δεδομένου ότι η προϊστορία των δύο συλλόγων είναι για τον κόσμο της ΑΕΚ μια καλή
παρτίδα έπαρσης ανάλογα ή απογοήτευσης… Και επειδή ο κόσμος έχει πάντα δίκιο, όντως
πρόκειται για κομβικό αγώνα, που θα κρίνει πάρα πολλά στην πορεία για τον τίτλο…
Οπότε η πνευματική και αγωνιστική προετοιμασία της ομάδος έχει τεράστια σημασία για
το θετικό αποτέλεσμα, γνωρίζοντας, μάλιστα, μια σταθερά σε ότι αφορά τον προσεχή μας
αντίπαλο. Ότι ο Ολυμπιακός του Μεντιλίμπαρ δεν χρειάζεται ούτε κατασκοπεύσεις, ούτε
εμβριθείς αναλύσεις… Είναι μια ομάδα που τα θετικά αγωνιστικά της χαρακτηριστικά είναι
ορατά δια γυμνού οφθαλμού, ακόμη και απ’ τον μέσο φίλαθλο. Είναι ένα ανοιχτό βιβλίο,
θα λέγαμε, ο Ολυμπιακός, που καλείσαι σαν προπονητής απλά να το διαβάσεις επιμελώς…
Μέγιστα χαρακτηριστικά του γνωρίσματα είναι τρία. Πρώτον, η άμυνά του ψηλά στο
γήπεδο, σχεδόν στη σέντρα, δεύτερον, στην ανάπτυξη του παιγνιδιού του έχει ρόλο πλέϊ
μέϊκερ ο τερματοφύλακας Τζολάκης, όσο και αν φαίνεται περίεργο, και τρίτον το διαρκές
πρεσάρισμα στο μισό γήπεδο του αντιπάλου… Και τα τρία αυτά γνωρίσματά του δεν
λειτουργούν αποσπασματικά, αλλά είναι μέρος ενός συγκεκριμένου πλάνου παιγνιδιού
και το κυριότερο αλληλοσυμπληρώνονται μεταξύ τους…
Αναφέραμε παραπάνω για τον διπλό ρόλο του Τζολάκη, γιατί όντως πρόκειται για καλό
τερματοφύλακα, ο οποίος έχει, επιπλέον, το χάρισμα της μακρινής μεταβίβασης! Σπάνια
θα τον δεις να πηγαίνει σε μπιλντ απ, τόσο στο ελεύθερο διώξιμο, όσο και όταν του
γυρίζουν την μπάλα… Αν υπήρχε ένα στατιστικό στοιχείο σε αυτή την ιδιαιτερότητα του
τερματοφύλακα του Ολυμπιακού θα βλέπαμε πως οι περισσότερες εξηντάρες μπαλιές του
βρίσκουν κατ’ ευθείαν στο κεφάλι τον Ελ Κααμπί…
Οπότε ή παρεμποδίζεις τον Τζολάκη να σουτάρει ελεύθερα, ή απλά χρειάζεται και
δεύτερος παίκτης, πέραν απ’ τον προσωπικό αντίπαλο του αποδέκτη της μεταβίβασης Ελ
Κααμπί, να δίνει κάποιο βάθος στην άμυνά σου, οσάκις βρίσκει τον φορ του μπροστά ο
Τζολάκης, να μην έχει την δυνατότητα να γυρίσει ο Μαροκινός και να βρεθεί κατ’ ευθείαν
αντιμέτωπος με το γκολ…
Σε ότι αφορά το διαρκές πρεσάρισμα του Ολυμπιακού θα πούμε πως το έχει αναγάγει σε
επιστήμη, όπως είδαμε και μέσα στο Άμστερνταμ, όπου πέτυχε μια κατοχή εβδομήντα –
τριάντα απέναντι στον Άγιαξ, έστω και αν ο τελευταίος είναι μια καρικατούρα της πάλαι
ποτέ κραταιάς Ολλανδικής ομάδος… Σε σχέση, μάλιστα, με τα προηγούμενα χρόνια οι
κόκκινοι έχουν πετύχει σε αυτό το πρεσάρισμα να μην φτάνει μόνο μέχρι το εξηντάλεπτο,αλλά να έχει ενενηντάλεπτη διάρκεια και αυτό το σημείο πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπ’όψιν απ’ τους παίκτες του Νικόλιτς και να μην επαναπαυθούν ούτε λεπτό.
Μπροστά σε αυτά τα ”διακηρυγμένα” θετικά του Ολυμπιακού καλείται η ΑΕΚ να
ανταπεξέλθει, αλλά ποτέ με τον περυσινό τρόπο της δειλίας και της πνευματικής
κακομοιριάς… Έχει πλέον η ομάδα καλούς παίκτες, με προσωπικότητα και εμπειρία, αλλά
και αξία που μπορούν να ανταγωνισθούν στα ίσια τους αντιπάλους τους, αρκεί να
πιστέψουν πως στο ποδόσφαιρο μόνο οι μάχες που δεν δόθηκαν ποτέ είναι χαμένες…
Σε ότι αφορά τώρα το μπιλντ απ που επιχειρεί κατά κανόνα ο Στρακόσια με τους
αμυντικούς του αυτό είναι καθαρά θέμα του Νίκολιτς αν θα εφαρμοσθεί ολοκληρωτικά,
δεδομένου ότι θα δώσει την δυνατότητα στον αντίπαλο να μας έχει συνεχώς στο δικό μας
μισό του γηπέδου… Ας θυμηθούμε τον αγώνα με τον ΠΑΟΚ εφέτος μέσα στη Νέα
Φιλαδέλφεια… Όταν δίνεις την δυνατότητα σε αυτές τις ομάδες να σε έχουν στην περιοχή
σου, τότε εύκολα βρίσκουν και τον τρόπο να φτάσουν και στα δίχτυα σου…
Θα ισχυρισθεί κανείς πως και ο ΠΑΟ πρόσφατα μας πίεσε ψηλά, αλλά εισέπραξε τέσσερα…
Ναι, αλλά αυτό συνέβη όταν οι πράσινοι είχαν εξουθενωθεί απ’ το πρεσάρισμα του πρώτου
ημιχρόνου, που όντως μας δυσκόλεψε πάρα πολύ, οπότε ήταν εύκολη λεία στα νύχια μας
στο δεύτερο ημίχρονο… Στην περίπτωση του Ολυμπιακού σημειώσαμε, όμως παραπάνω,
πως είναι ένας επαγγελματικός τρόπους παιγνιδιού τους το διαρκές πρεσινγκ, και επί πλέον
πάνε ικανοποιητικά μέχρι το ενενήντα πρεσάροντας…
Κοντολογίς. Η ΑΕΚ χρειάζεται το καλό αποτέλεσμα στο ντέρμπι της Κυριακής, για τους τρεις
βαθμούς και δεν την αφορούν τα τσιτάτα για καλή μπάλα και τα τοιαύτα… Οι πράσινοι
στον αιώνα τον άπαντα θα θυμούνται και θα διαβάζουν για τα μοναδικά τέσσερα γκολ του
Γιόβιτς και όχι πως είχαν ένα καλό ημίχρονο αλλά συντρίφτηκαν… Γιατί, η ιστορία έχει ένα
πλεονέκτημα, είναι πάντα λιτή, καταγράφει μόνο το αποτέλεσμα χωρίς αστερίσκους τύπου
”έπαιξα καλά αλλά έχασα”, ή ”νίκησα χωρίς να παίξω φαντεζί”…
Είναι, επιπλέον ένας αγώνας αυτός της Κυριακής, όπου το γήπεδο και ο κόσμος πρέπει να
μπει στην εξίσωση της εξέλιξης του αγώνα, να μην ”παγώσει” και να μην συμβεί, επαναλαμβάνουμε αυτό που συνέβη με τον ΠΑΟΚ εδώ μέσα στο σπίτι μας, όπου η τακτική ”δίνω το γήπεδο στον αντίπαλο” λειτούργησε τόσο αρνητικά στην περίπτωση του κόσμου μας, αφού τον πέταξε έξω απ’ την εξίσωση του αγώνα αντικρίζοντας το θέαμα του ”μισού γηπέδου”…
