Οι μέρες κυλάνε, η ομάδα προπονείται στην Ολλανδία υπό τις οδηγίες του Μάρκο Νίκολιτς και όλα δείχνουν να παίρνουν το δρόμο τους. Εκτός από ένα! Τη μεταγραφή του αριστερού μπακ, που η ΑΕΚ ψάχνει τουλάχιστον από τον Γενάρη του 2024 όταν αποχώρησε ο Μοχαμάντι….
Από την εποχή που ολοκλήρωσε την καριέρα του ο Μιχάλης Κασάπης, το 2004, ο καλύτερος ίσως αριστερός μπακ χαφ στην ιστορία της ομάδας, μοιάζει να έχει στοιχειώσει η θέση αυτή. Τόσα χρόνια μετά και δεν είναι δυνατό να μην έχει βρεθεί ένας ικανός να καλύψει τη θέση αξιοπρεπώς, με ελάχιστες εξαιρέσεις. Εδώ βέβαια φαίνεται και η έλλειψη παραγωγής από τις ακαδημίες.
Ο 35χρονος πλέον Εχσάν Χατζισαφί, ήταν ο τελευταίος κρίκος της αλυσίδας, που ολοκλήρωσε τον κύκλο του στην ομάδα με σημαντική παρουσία στο μεγαλύτερο διάστημα της τριετίας που φόρεσε την φανέλα της ΑΕΚ. Τίμιος επαγγελματίας που επιπλέον ήξερε και μπάλα, αριστεροπόδαρος γαρ. Έκανε μία εντυπωσιακή σεζόν 2022-23, όπως κι όλη η ομάδα (ήταν στην καλύτερη 11άδα του πρωταθλήματος),αλλά στη συνέχεια έπεσε η απόδοσή του. Παράλληλα ο Πήλιος δεν μπόρεσε να πείσει ότι είναι ο ”νέος Κασάπης” και φτάσαμε στο τέλος της περσινής περιόδου να βλέπουμε τον Γκατσίνοβιτς να ταλαιπωρείται και να ταλαιπωρεί.
Μετά τη βασανιστική για τους φίλους της ΑΕΚ μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου, που ούτε μπακ βρέθηκε, ενώ επιπλέον έφυγε στο τέλος κι ο Λιβάι, βλέπουμε προς το παρόν το ίδιο έργο και εν μέσω καλοκαιριού.Υπάρχει όμως αρκετός χρόνος ακόμα και δεν χρειάζεται πανικός.
Από τον Κασάπη μέχρι τον Χατζισαφί λοιπόν, φόρεσαν πολλοί τη φανέλα που παλαιότερα είχε το νούμερο ”3”. Από Ντάτομο και Τσουμάγκα, μέχρι Βινίσιους και Μάλμπασα! Ονόματα που πιθανότατα πολλοί δεν θυμούνται καν.
Επιγραμματικά αναφέρουμε όσους έκαναν ένα μικρό ή μεγάλο πέρασμα από το αριστερό άκρο της άμυνας, μετά τον Κασάπη και μέχρι ο Αλμέιδα να ”βαφτίσει” αριστερό μπακ τον Γκατσίνοβιτς: Eγγλέζου, Κουρέλας, Παπαδημητρίου, Ντάτομο, Βινίσιους, Τσουμάγκας, Ουντέζε, Ντίαζ, Πεταυράκης, Αρουαμπαρένα, Μάλμπασα, Τζιωρτζόπουλος, Χουανφράν, Σοϊλεδης, Ντίτακ Βιλά, Καράμπελας, Μιτάι, Ινσούα, Χουλτ, Λόπες ,Μοχαμαντί, Πήλιος, Χατζισαφί.
Λίγοι έπεισαν, λίγοι έδωσαν τη σιγουριά που χρειάζεται η ομάδα στα μετόπισθεν αριστερά, κανένας φυσικά δεν έφτασε να θυμίζει στο ελάχιστο Μιχάλη Κασάπη. Αξιοπρεπείς και σωστοί επαγγελματίες, υπήρξαν οι Χουλτ, Χουανφράν, Λόπες, Τζιωρτζόπουλος, Σοϊλέδης και οι πρόσφατοι Μοχαμάντι, Χατζισαφί.
Οι επανειλημμένες άστοχες επιλογές φαίνεται ότι φορτίζουν τη συγκεκριμένη απόφαση περισσότερο. Η αλήθεια είναι ότι στις θέσεις των πλάγιων μπακ υπάρχει έλλειψη προσφοράς τουλάχιστον στον ελληνικό χώρο. Η Εθνική Ελλάδας για παράδειγμα, στα δεξιά εκτός από τους Ρότα, Βαγιαννίδη είχε μόνο τον αδικοχαμένο Μπάλντοκ που κάποιος πρέπει να έψαξε πολύ για να τον ανακαλύψει. Αριστερά είναι οι ”φίρμες” Τσιμίκας , Γιαννούλης που ξεχωρίζουν και μετά το…τίποτα.
Δεν είναι τυχαίο ότι και παλιότερα πολλοί που διακρίθηκαν σε αυτές τις θέσεις , ξεκίνησαν από κάπου αλλού. Πρόχειρα μπορούμε να θυμηθούμε τον Γρηγόρη Γεωργάτο που από δεκάρι έγινε αριστερό μπακ χαφ και διέπρεψε φτάνοντας μέχρι την Ίντερ (δύο φορές!), ενώ δεξιά έχουμε το παράδειγμα του Βασίλη Μπορμπόκη που έπαιζε δεξί εξτρέμ και επίσης άφησε ιστορία στην ΑΕΚ καλύπτοντας όλη την δεξιά πλευρά. Ο κοινός παρονομαστής στις δύο αυτές περιπτώσεις ήταν ο Ντούσαν Μπάγεβιτς.
Για να μην αναγκαστεί όμως ο Νίκολιτς να κάνει αλχημείες για να μετατρέψει κάποιον σε αριστερό μπακ, περιμένουμε τις επόμενες μέρες να δούμε ποιος θα είναι ο εκλεκτός. Μέχρι τότε έχει άλλη μία καλή ευκαιρία ο Σταύρος Πήλιος να ανεβάσει τις μετοχές του και να ”κλέψει” τη φανέλα του βασικού. Τουλάχιστον για τα πρώτα ευρωπαϊκά ματς.
