Ο Μπάμπης Εγγλέζος σκέφτεται τη Σέλτικ και δε μπορεί να περιμένει.
Έρχονται κάποιες στιγμές στη ζωή που λες: «ή τώρα ή ποτέ». Όταν η ευκαιρία που ανοίγεται μπροστά σου είναι τόσο μεγάλη, που νομίζεις πως δε θα υπάρξει άλλη τέτοια στο μέλλον.
Όταν αυτό που διακυβεύεται το θέλεις όσο τίποτα άλλο, τότε αυτό το αίσθημα του «τώρα ή ποτέ», μεγεθύνεται. Είναι αυτό που, επειδή δε μπορείς να περιμένεις, θες να πέσεις για ύπνο και να ξυπνήσεις όταν όλα θα έχουν πάρει το δρόμο τους.
Δύο αγώνες αρχές Αυγούστου, ποτέ δεν έκριναν όλη τη χρονιά(εξαίρεση ίσως αποτελεί το καταραμένο καλοκαίρι του 1999…), αλλά αυτό που κρίνεται τώρα είναι πολύ μεγάλο. Αν η ΑΕΚ μπει στους χρυσοφόρους ομίλους του Champions League και με την προοπτική του γηπέδου που κατασκευάζεται, θα αλλάξει η ρότα της ιστορίας της ομάδας.
Επειδή όμως, ΑΕΚ είμαστε και η ομάδα πατάει πλέον πολύ γερά στα πόδια της, δεν υπάρχει γι’ αυτήν «ή τώρα ή ποτέ». Υπάρχει μόνο «ή τώρα ή αργότερα»!
Υ.Γ.: Η πίστη στην ομάδα και στους ανθρώπους της, δε σημαίνει οτι δε θα υπάρχει κριτική. Ο σχεδιασμός φέτος ήταν κάκιστος και οι μεταγραφές άργησαν. Σε ένα καλοκαίρι που είναι πολύ σημαντικό και ξέραμε από το Μάιο τί θα αντιμετωπίσουμε και πότε, οι υπεύθυνοι του σχεδιασμού δεν κατάφεραν να εξασφαλίσουν στον προπονητή τη δυνατότητα να δουλέψει στην προετοιμασία με πλήρες – όσο το δυνατόν – ρόστερ. Και πάμε στον πρώτο και σημαντικότερο – μέχρι τον επόμενο – αγώνα, ουσιαστικά με την περσινή ομάδα. Ας ελπίσουμε να μην αποδειχθεί μοιραίο.
ΕΓΓΛΕΖΟΣ ΜΠΑΜΠΗΣ
