Θα δυσφορήσουν κάποιοι που αναρριπίζουμε μνήμες από πολύ άσχημες μπασκετικές εποχές σε ώρες ονειρεμένης αναδημιουργίας, αλλά είναι πιο σώφρον να αξιολογούμε όσα συνέβησαν τότε ώστε να νιώθουμε σαφέστερα πόσο ζυγίζει ο προχθεσινός θρίαμβος, αλλά και για να εντοπίσουμε τι πρέπει να αποφεύγουμε πλέον.
1. Η αξιοπιστία της διοίκησης ανέκαθεν προσδιορίζει σε κάθε ομάδα τα όριά της. Περάσαμε από εποχές με δυσκολίες στη διατροφή των αθλητών, στην ευπρεπή μετακίνησή τους, στην κάλυψη στοιχειωδών λειτουργικών αναγκών. Για να οδηγηθούμε σταδιακά στην πολύ επιτυχή διοργάνωση ολόκληρου φάιναλ φορ, ένας ηθικός και σεμνός Ενωσίτης επί τέσσερα χρόνια ανταποκρίνεται με οικονομική και ψυχική αφοσίωση στο ύψος της ιστορίας μας και ένα επιτελείο στελεχών με υπευθυνότητα προσηλώνεται σε κάθε ποιοτική λειτουργία.
2. Εάν εξαιρεθεί η Ορίτζιναλ και μεμονωμένα στελέχη άλλων Συνδέσμων–συγκινητική η προσφορά της περιφέρειας,από τον Μιχάλη Μικελλή μέχρι τον Κώστα Μαυριδάκη–η επικουρία από τους οπαδούς ήταν απογοητευτική στα όρια της ταπείνωσης. Ασφαλώς η μακρόχρονη απουσία της ΑΕΚ από αγωνιστικές επιτυχίες, με εξαίρεση την περίοδο Φιλίππου, αιτιολογεί την εγκατάλειψη,αλλά ουδόλως τη δικαιολογεί. Αναφερόμαστε στο αξιακό μέγεθος μιας ΑΕΚ, οπότε δεν υπάρχει άλλοθι στην κραυγαλέα απουσία. Να υπενθυμίσουμε π.χ. ότι στον εντός έδρας αγώνα με τον Χολαργό στη Β’ Εθνική οι οπαδοί των φιλοξενούμενων ήταν διπλάσιοι…
3. Η προηγούμενη παράγραφος προσλαμβάνει πιο πικρή διάσταση, αν αναλογιστούμε ότι τη Βασίλισσα βοήθησαν με τιμή και ζήλο άνθρωποι που δεν είναι Ενωσίτες. Μόνον ευγνωμοσύνη οφείλουμε στον Δημήτρη Καρβέλα που μόχθησε να κρατήσει όρθια την ομάδα, τον Δημήτρη Μαρίνο που έτρεξε παντού για χορηγίες,τον Κώστα Σκαμαντζούρα που παρενέβη καθοριστικά για να έχουμε το γήπεδο στη Ζωφριά, τον Δημήτρη Χαμαΐδη που ως πρόεδρος της Νήαρ Ηστ συγκατένευσε για να παραχωρηθεί το γήπεδο της ομάδας του σε αγώνες μας.
4. Δεν είχαμε την ανάγκη να ευνοηθούμε από τη διαιτησία,αλλά τη δίκαιη απαίτηση να αντιμετωπιστούμε ισότιμα. Δυστυχώς σε αρκετούς αγώνες, ιδιαίτερα με το Ψυχικό, τον Πανερυθραιακό, τον Φιλαθλητικό και τον Αετό, η αγανάκτησή μας είχε βάσιμη αφετηρία. Αδικηθήκαμε, έχουμε βαθιά πικρία.
5. Μια συγκινητική και λαμπρή εμπειρία ήταν η σεβάσμια αντιμετώπιση από πολλές ομάδες, αντίπαλους αθλητές και παράγοντες. Το επίπεδο της φιλοξενίας έδειχνε σαφώς ότι με δέος και τιμή συμπεριφέρονταν στη μεγάλη ΑΕΚ, έβλεπαν με οδύνη το δράμα μας. Ιδιαίτερη μνεία στο σύνολο της ομάδας του Λαυρίου, στον κορυφαίο Γιάννη Φιλίππου του Πανελευσινιακού, στον Δημήτρη Χουχουλή της Νέας Ερυθραίας, στον Δημήτρη Γκίμα της Βέροιας,στον Βασίλη Πρασσά του Λαγκαδά,στον Αλέξανδρο Παρασκευόπουλο του Κρόνου, στους παράγοντες του Παγκρατίου και τον Ντίνο Καλαμπάκο, στον Γιάννη Καστρίτη του Αρκαδικού, στον Νίκο Παπανικολάου του Ψυχικού,στους Καρύδα-Κακλαμάνο του Κόροιβου.
ΥΓ. Επειδή οι φίλοι από τη Θεσσαλονίκη προσπαθούν με ευφυολογήματα να διαχειριστούν την απώλεια του πρωταθλήματος,με τελευταίο έωλο επιχείρημα ότι ο νικητής του τελικού θα αποδείξει ότι ήταν φέτος η καλύτερη ομάδα στην Ελλάδα:ο καλύτερος αναδεικνύεται σε βαθμολογία από μια μακρά πορεία 30 αγώνων σε κάθε χώρα. Αν ήταν να γίνεται αυτό από έναν μόνο αγώνα, τότε δε χρειαζόταν το πρωτάθλημα. Δηλαδή,εάν η Λεζ Ερμπιέ νικούσε την Παρί στον τελικό Κυπέλλου θα ήταν καλύτερή της;
