Πέμπτη Βιέννη, Κυριακή κλειστό του ΟΑΚΑ, Δευτέρα με Κέρκυρα, στην σειρά.
Λογικά δεν είχε κόσμο, αναμενόμενο ήταν. Ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε ήταν το παιχνίδι, όπως θα έπρεπε δηλαδή να είναι. Τέτοια ματς πρέπει να τα κερδίζεις εύκολα και με σβηστές μηχανές. Φυσικά χρειάζεται και τύχη, όπως στο πρώτο γκολ, για να αποφύγεις ζόρι, άγχος και εκνευρισμό. Η τύχη είναι απαραίτητη σε μία μεγάλη ομάδα που θέλει να διεκδικήσει τίτλους μέχρι το τέλος. Δε νομίζω ότι αντέχει σε κριτική το παιχνίδι, παρά μόνο αναφορά στο πολύ όμορφο γκολ του Κονέ και την πολύ κακή διαιτησία του “άρχοντα του αγώνα”.
Ο τυπάκος έδωσε ρεσιτάλ λέμε και μάλιστα σε ένα παιχνίδι πολύ εύκολο. Θέλω όμως να σταθώ, στην σιδερένια ομάδα που έχει φτιάξει ο μικρός ήρωας, ο Νικόλας ο Καραμπουρνιώτης. Σε όλες τις κατηγορίες σαρώνει, έχοντας κάνει εξαιρετική δουλειά. Αισθάνομαι μεγάλη περηφάνια, όταν βλέπω ένα τμήμα της ΜΑΝΑΣ ΑΕΚ, να κάνει γύρο θριάμβου στο ΟΑΚΑ, μετά από κάποια επιτυχία. Το έχω νιώσει το συναίσθημα και είναι κάτι που δεν πρόκειται να ξεχάσω ποτέ….
Λάμψη βαρέων βαρών λοιπόν χθες στο ΟΑΚΑ και μην ξεχνάτε ότι η ΑΕΚ ανθίζει στις λεπτομέρειες….
Κώστας Σταματιάδης
