Ξημέρωσε 2018 και αυτόματα όλοι είμαστε αισιόδοξοι, γιατί η ελπίδα και η προσδοκία για μια καλύτερη ζωή, πάντα θα υπάρχουν.
Ανθρώπινα είναι αυτά. Έγινε η διάβαση, άλλαξε ο χρόνος, άλλαξε η ψυχολογία. Προς το παρόν τουλάχιστον, γιατί αν δεν αλλάξουν τα μυαλά μας, δεν θα αλλάξει τίποτα. Η αλλαγή ξεκινάει πρώτα από εμάς τους ίδιους και μετά μεταδίδεται στον υπόλοιπο κόσμο. Κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε λεπτό, κάθε στιγμή…..
Αν μας ενδιαφέρει, να μείνει η ψυχή μας αλώβητη, ζωντανή, δική μας. Γιατί και αυτήν θα προσπαθήσουν να μας την πάρουν, γιατί είναι το μοναδικό πράγμα που φοβούνται, που τρέμουν. Αλλάζουμε λοιπόν; Τι λέτε; Αλλάζουμε για να τους αλλάξουμε τα φώτα; Αλλάζουμε για να τους αλλάξουμε τον αδόξαστο; Αλλάζουμε για να τους πάρει και να τους σηκώσει; Το κάθε εξουσιολάγνο ανδρείκελο, εγχώριας ή ξένης προέλευσης; Έχουμε τα κότσια, έχουμε τα άντερα; Ειλικρινά δεν ξέρω…..
Αλλιώς θα περάσει και το 2018 και θα έχουμε χάσει ένα κομμάτι ακόμα από την ψυχή μας , αν έχει μείνει δηλαδή. Και η μόνη αλλαγή που θα βλέπουμε, θα είναι μέσα από την μαγεία που κρύβει ένα σορμπέ σφηνάκι, μόλις γίνει άσπρος πάτος….
Καλή Χρονιά…..
Κώστας Σταματιάδης
