Πολλές οι συζητήσεις, πολλά τα μηνύματα, από το βράδυ της Κυριακής, λογικό νομίζω. Ο κόσμος λατρεύει το τμήμα χάντμπολ, θα είναι ένα παντοτινό κομμάτι της καρδιάς του. Νευριάζει, λαχταράει, τρελαίνεται.
Μπορεί να ξεσπάει αλλά αυτό είναι από την μεγάλη αγάπη προς την ομάδα. Έμαθε το χάντμπολ, μέσα από τις δυσκολίες, μέσα από τις εκδρομές, μέσα από το δέσιμο με τα παιδιά. Μέσα από τους μάγκες. Μου ήρθε στο μυαλό, εκείνο το πολύ δύσκολο βράδυ του Μαΐου, το 2015, στο Κλειστό Γυμναστήριο του Καματερού. Όταν ανακοίνωσαν ο Γιώργος και ο Φάνης ότι σταματάνε.
Είχε ήδη σταματήσει ο Δημήτρης και γυρίζοντας σπίτι, ένιωσα τόσο άδειος, που έβαλα τα κλάματα, γιατί κατάλαβα ότι τίποτα πλέον δεν θα είναι το ίδιο. Μετά από ένα χρόνο, έφυγε ο Γιάννης, ο Στέλιος, ο Χριστόφορος και έκλεισε άδοξα ένας μεγαλειώδης κύκλος και ψάχνουμε να βρούμε την συνέχεια. Όταν είσαι στην ΑΕΚ, έχεις τα καλά, αλλά έχεις και τα περίεργα.
Η ΑΕΚ στο χάντμπολ, έχει αγάπη, έχει πάθος, έχει ψυχή, έχει τρέλα, έχει ζόρι, έχει μπελά, έχει μπινελίκι. Πάνω από όλα όμως, έχει συναίσθημα, έχει οικογένεια, έχει μαγκιά. Μπορείς να προσαρμοστείς;; Μπορείς να νιώσεις την Ιστορία; Και μέτριος να είσαι, θα μεγαλουργήσεις. Δεν έχουν σημασία τα ονόματα, τα βιογραφικά και οι καριέρες. ΑΕΚ σημαίνει παρέα, ΑΕΚ σημαίνει πούλμαν και Εθνική Οδός, ΑΕΚ σημαίνει να είσαι ένα με τον κόσμο. ΑΕΚ σημαίνει Φαίδρα, Μυρτώ, Νίκος Ξηροκώστας.
ΑΕΚ σημαίνει να μπαίνεις μέσα στο γήπεδο και να αισθάνεσαι Φάνης, Γιώργος, Χριστόφορος, Δημήτρης, Γιάννης, Στέλιος και ας είσαι καλύτερος από αυτούς. ΑΕΚ στο χάντμπολ, σημαίνει όχι μόνο να ξέρεις αλλά να νιώσεις την Ιστορία της. Νιώστε λοιπόν την Ιστορία και τίποτα δεν έχει χαθεί….
Κώστας Σταματιάδης
