Βρεθήκαμε πάλι στον δρόμο, ακολουθώντας την άσπρη γραμμή της Εθνικής Οδού…
Σταματώντας σε πόλεις, βλέποντας θεσμικούς παράγοντες και φίλους… Δυο μέρες γεμάτες επαφές, δουλειά και χάντμπολ… Σε περιοχές δύσκολες, διψασμένες για δημιουργία, για ανάπτυξη, για χάντμπολ…
Σε περιοχές γεμάτες Ιστορία, σε περιοχές γέννας ενός ολόκληρου αθλήματος… Κοζάνη, Αμύνταιο, Πτολεμαΐδα, Φλώρινα και όπου αλλού… Με καλούς συνεργάτες και φίλους….
Με τοπικές κοινωνίες που μας έχουν ανοίξει την αγκαλιά τους και μας στηρίζουν με ότι έχουν και δεν έχουν … Και όταν δεν έχουν, έχει μεγαλύτερη αξία η αγάπη τους και η βοήθειά τους…
Δεν με νοιάζουν τα χιλιόμετρα, η κούραση, τα ταξίδια εξπρές, όταν ξέρω ότι εκεί που πάω αξίζει τον κόπο…
Όταν έχουμε τέτοιες βοήθειες και εισπράττουμε τέτοια αγάπη και στήριξη, τότε μόνο μπορούμε να αντέξουμε και να συνεχίσουμε…
Κώστας Σταματιάδης.
