Παρακολουθώ τις τρεις τελευταίες μέρες, μία απίστευτη σπέκουλα, για να χρησιμοποιήσω αριστερή ορολογία, για το θέμα της χειρονομίας του Μανόλο Χιμένεθ.
Είπα από την πρώτη μέρα, ότι ήταν απαράδεκτη όπως και το σύνολο των φιλάθλων της ΑΕΚ. Δεν πήγα δηλαδή να κάνω το άσπρο μαύρο, όπως πολλοί άλλοι επιχείρησαν να κάνουν και μάλιστα με επιτυχία στο παρελθόν, σε άλλες περιπτώσεις. Όλοι βγήκαν και καταδίκασαν, σωστά κατά την άποψή μου γιατί ο φίλαθλος είναι φίλαθλος και ο αθλητής ή ο προπονητής είναι προπονητής. Ότι και να ακούσει δεν πρέπει να αντιδράσει ή να απαντήσει. Όλα καλά μέχρι εδώ. Κάπου αρχίζει όμως η μονόπλευρη αντιμετώπιση των πραγμάτων και αυτό είναι λιγάκι ενοχλητικό.
Για παράδειγμα, το πανό με τα περί Τούρκων, δεν είδα να ενοχλεί την αισθητική κανενός. Δεν είδα καταγγελία. Αντίστοιχες χειρονομίες από άλλους, δεν αναφέρονται καν. Ο σερίφης από την Κρήτη, γνωστός και ως Πολάκης, που ξεκινάει το μπινελίκι σήμερα και μπορεί να το σταματήσει μετά από μέρες, δεν ενοχλεί την αισθητική κανενός. Έτσι κι αλλιώς, ούτε πρόστιμο μπορεί να φάει, ούτε απαγόρευση εισόδου στους αγωνιστικούς χώρους, βλέπετε έχει ασυλία. Εκείνο το άλλο το αγλάισμα, ο γνωστός Καρανίκας, που εξαπέλυσε έναν δημόσιο οχετό ύβρεων, εναντίον μιας γυναίκας – επιχειρηματία, που τόλμησε να του κάνει κριτική, προάγει το ήθος και τον πολιτισμό και δίνει λαμπρό παράδειγμα ηθικής. Εγώ λέω λοιπόν, αυτόν τον αλήτη τον Χιμένεθ, να τον ρίξουμε στα ποντίκι, για να βάλει μυαλό και να μάθει άλλη φορά.
Γιατί είναι παραφωνία, στην κατά τα άλλα, ηθικοπλαστική κοινωνία μας….
Κώστας Σταματιάδης
