Σχεδόν κλεισμένη παρουσιάζεται η μεταγραφή και η επιστροφή του Στράτου Σβάρνα στην ΑΕΚ. Φόρεσε τα κιτρινόμαυρα στα δύσκολα και τώρα θα τα ξαναφορέσει όντας στέλεχος της πρωταθλήτριας που υπερασπίζεται το στέμμα της.
Γράφει ο Θοδωρής Καρασούλης
Η υπόθεση του νεαρού αμυντικού ξεκινάει αμέσως μετά τα διπλά παιχνίδια της Ένωσης κόντρα στην ομάδα που τον ανέδειξε τη Τριγλία Ραφήνας. Με τη λήξη του πρωταθλήματος της Γ’ Εθνικής αποκτάται από το δικέφαλο και προφταίνει έστω έχοντας μόνο 4 συμμετοχές να ανέβει με την ομάδα στη Σούπερ Λιγκ και να πανηγυρίσει με αυτή ένα κύπελλο στη πρώτη χρονιά της επανόδου της ομάδας στα μεγάλα σαλόνια.
Τότε αφήνεται ελεύθερος από την ομάδα να μεταβεί στην Ξάνθη για να βελτιώσει τα προτερήματα του και να εξαλείψει, στο βαθμό του δυνατού τα ελαττώματα του, αφήνοντάς απάνω του μια συγκεκριμένη ρήτρα – «στοίχημα» με την οποία θα μπορούσε να ξαναγίνει μέλος της ομάδας, εφόσον κατάφερνε να πάρει παιχνίδια και να αποδείξει τα στοιχεία που είδαν σε αυτόν οι άνθρωποι του δικεφάλου στα πρώτα του βήματα στο ποδόσφαιρο.
Στο μεταξύ η ίδια έκανε αυτό που μόνο λίγες ομάδες έχουν καταφέρει σε ολόκληρο τον κόσμο. Να αναγεννηθεί μέσα σε 5 χρόνια και να γίνει η πρώτη και καλύτερη ομάδα της χώρας, με συνεχή ανοδικά βήματα, αφού κατάφερε ακόμα και να χτυπάει και πάλι τη «πόρτα» της ευρωπαϊκής ελίτ.
ΑΕΚ και Σβάρνας ξανασυναντιούνται στη καλύτερη τους στιγμή, δυνατοί και « ψημένοι»… από χαμηλά, αποτέλεσμα ενός μόνο πράγματος. Ενός πράγματος που τους συνδέει και τελικά μοιραία τους φέρνει ξανά μαζί. Την πολύ δουλειά…
Το ζητούμενο για μια ομάδα που χτίζεται για να αντέχει, για να μπορεί να ανταποκριθεί σε κάθε πιθανή δυσκολία είναι να έχει πλουραλισμό σε όλες τις θέσεις. Κάτω από αυτό το πρίσμα η εν λόγω κίνηση της είναι πολύ σωστή και μάλιστα ήταν και επιβεβλημένη.
Η ΑΕΚ των Βράνιες του Τσιγκρινσκί και του Τσόσιτς, με τον Λαμπρόπουλο σε ένα μεγάλο μέρος του περσινού πρωταθλήματος να είναι εκτός, φαινόταν να ακροβατεί, να παίζει με τη φωτιά, καθώς δε χρειαζόταν πάρα μια αχρείαστη κίτρινη του Βράνιες ή ένας μικροτραυματισμός του Τσιγκρινσκί ή όπως και έγινε ο τραυματισμός του Τσόσις, ευτυχώς πάνω στην επάνοδο του Λαμπροπούλου, για να καλείται είτε ο Τζανετόπουλος είτε ο Μπακάκης να «απλώσουν τη μπουγάδα».
Έχοντας λοιπόν 5 εντελώς διαφορετικούς ως προς τα στοιχεία τους, κεντρικούς αμυντικούς, στις «εύφορες» μέρες θα δίνουν την πολύτιμη επιλογή στον προπονητή να επιλέγει ανάμεσα στον πιο φορμαρισμένο ή τον κατάλληλο για κάθε είδους παιχνίδιου ανά πάσα στιγμή. Στις στιγμές δε, που θα έρθουν αναποδιές, θα βοηθήσει να μη μείνει η ομάδα από παίκτη που «παίζει» αυτή τη νευραλγική θέση!
Η ζωή έχει αποδείξει ότι για μια ομάδα που θέλει να πρωταγωνιστεί, πέρα από το να έχει αστέρια σε οποιοδήποτε θέση της, πάνω από όλα πρέπει να έχει αρκετούς παίκτες που να την « παίζουν» τη θέση καθώς, τι Βράνιες, τι Οικονόμου και τι Σβάρνας όταν κυνηγάς πολλούς στόχους είναι μεγάλος πονοκέφαλος να χρησιμοποιείς παίκτες που καλούνται από ανάγκη να σου «μπαλώσουν» το κενό!
