Ο Μπάμπης Εγγλέζος αρθρογραφεί για το μοναδικό κατά τη γνώμη του αρνητικό στοιχείο που εμφάνισε η ΑΕΚ στο χθεσινό φιλικό με τη Γαλατά.
Η λέξη «στημένα» στο ποδόσφαιρο είναι μάλλον ταμπού. Το πρώτο που σου έρχεται στο μυαλό ακούγοντάς την, είναι σικέ αγώνες, στοίχημα και άλλες τέτοιες ομορφιές. Εκτός όμως από αυτά τα στημένα, υπάρχουν και τα στημένα χτυπήματα την ώρα του αγώνα. Και η ομάδα μας φαίνεται ότι έχει αλλεργία και σε αυτά!
Πέρυσι τέτοια εποχή ήταν που το όνειρο του Champions League έσβηνε πριν καν αρχίσει. Πρώτος αγώνας με ΤΣΣΚΑ στο ΟΑΚΑ και το σκορ 0-2 στο 56’ με δύο κεφαλιές από κόρνερ. Στον επαναληπτικό, 1-0 για τους Ρώσους, το γκολ και πάλι από χαμένη κεφαλιά σε κόρνερ. Και κάπου εκεί αρχίζει η κουβέντα για το πρόβλημα της ομάδας στις στημένες φάσεις.
Η αλήθεια είναι ότι το πρόβλημα συνεχίστηκε όλη την περσινή σεζόν. Η ομάδα φάνηκε ευάλωτη στα κόρνερ και στα φάουλ του αντιπάλου έξω από την περιοχή της και ταυτόχρονα, αδυνατούσε να εκμεταλλευτεί τις δικές της στημένες μπάλες. Θυμάμαι πάμπολλα χαμένα κόρνερ που πέρασαν ανεκμετάλλευτα και πολλά γεμίσματα στην περιοχή του αντιπάλου που κόπηκαν εύκολα από την άμυνα.
Είναι ένα θέμα που λύνεται με πολύ δουλειά στην προπόνηση και έχει να κάνει και με τη συγκέντρωση που δείχνουν οι παίκτες στις συγκεκριμένες φάσεις. Το σίγουρο είναι ότι πρέπει να λυθεί γρήγορα – ή έστω να βελτιωθεί – γιατί είναι κρίμα να δέχεσαι γκολ, χωρίς ουσιαστικά ο αντίπαλος να σου κάνει κλασική ευκαιρία. Και στο επίπεδο του Champions League που βρίσκεται πλέον η ομάδα, πολύ εύκολα μπορεί να γίνει το κακό, αφού όλες οι ομάδες δουλεύουν πλέον πολύ στις στημένες φάσεις.
Αναμένουμε, με την ελπίδα να μην ξαναδούμε σε επανάληψη το περσινό έργο με τους Ρώσους.
Μπάμπης Εγγλέζος
