Ένας ηγέτης γεννιέται, μέρα με την μέρα, μέσα από πολύ δουλειά, χωρίς πολλές φανφάρες και λόγια.
Όταν ήρθε το καλοκαίρι πολλοί τον είδαν με «μισό» μάτι, μάλλον απογοητεύτηκαν, μιας και περιμέναμε όλοι μας τον Αραούχο.
Στην προετοιμασία ήταν «άσφαιρος», στα πρώτα παιχνίδια επίσης, και ο προβληματισμός έγινε ακόμα μεγαλύτερος στις τάξεις του κόσμου της ΑΕΚ.
Ο Μάρκο όμως και επειδή ζούσε και στην σκιά του Αργεντίνου, έβαλε το κεφάλι κάτω, και μέσα από την δουλειά του, κατάφερε να μεταμορφωθεί ναι δείξει αυτό που ξέρει και μπορεί, και κατάφερε να γίνει ίσως ο πιο αγαπημένος παίχτης της κερκίδας.
Ταπεινός, και δίχως να κοιτάζει τον εαυτό του, αλλά την ομάδα , μέσα στο γήπεδο δείχνει παιχνίδι με παιχνίδι, ότι βρίσκει τα πατήματα του, βρίσκει δίχτυα, χαρίζει βαθμούς σημαντικούς στην ομάδα, και αλήθεια γίνεται ο ηγέτης που οδηγεί την ΑΕΚ στους στόχους της!
Μπορεί κανείς να πει, ότι είναι νωρίς, ότι θα έπρεπε να περιμένουμε λίγο, ότι είναι δανεικός και πολλά άλλα…
Εγώ θα πω ότι ο Μάρκο Λιβάγια είναι ευτυχισμένος στην Ελλάδα και στην ΑΕΚ, ότι θέλει να μείνει πολλά χρόνια στην ομάδα, ότι η διοίκηση τον θέλει και αυτή, ότι έχει και το καρπούζι και μαχαίρι όπως λένε στην περίπτωση του,(υπάρχει οψιόν αγοράς του από την Λας Πάλμας), και το μόνο που απομένει είναι να επισημοποιηθεί, όταν κρίνουν και οι δυο πλευρές.
Η ΑΕΚ μπορεί να γίνει το «λιμάνι» του Μάρκο, όπου θα μεγαλουργήσει μέσα στον αγωνιστικό χώρο, αλλά και η ΑΕΚ να κερδίσει ένα ηγέτη για πολλά χρόνια.
