“Η σάτιρα δεν κωλώνει σε αναπηρίες, δεν κωλώνει σε τίποτα. Σατιρίζει και τον χοντρό και τον ομοφυλόφιλο, έχει αριστοφανικές καταβολές, και πιο άγριες ακόμα.
Σάτιρα κάνει κάποιος μέχρι και στον εαυτό του, που είναι το δυσκολότερο. Από κει ξεκινάς και μετά πας στον Νταλάρα και σε ότι άλλο θες να κάνεις με τα κρεμμυδάκια. ”
Αυτά είπε ο Τζίμης, όταν του “βάλανε χέρι” για την σάτιρά του στην Μαρία Φαραντούρη…..
Τ να πω για τον Τζίμι, για τις Μουσικές Ταξιαρχίες, για το Skylab, για το Κύτταρο, για το Μουσικό Θέατρο. Για την περίφημη συνεργασία του με τον Χατζηδάκη, στο Χαμόγελο του Τζιμάκου. Για τα δικαστήρια, για τα Εξάρχεια, για την περίφημη κόντρα του με τον Νταλάρα. Τι να πω για τον Τζίμι, σημάδεψε μια ολόκληρη εποχή, μια ολόκληρη γενιά. Τα τραγούδια του λέγαμε, γιατί είχαν χιούμορ, μπινελίκι και ήταν συνήθως μια γροθιά στο σύστημα.
Ήταν ανατρεπτικός, αντισυμβατικός και ταίριαζε στην δική μας επανάσταση. Την πήδηξες την πρώτη φορά ρε φίλε, αλλά σε κατάφερε την δεύτερη, την κοινωνία μου μέσα…
Καλοτάξιδος να είναι ο δρόμος, μέχρι να φτάσεις εκεί πάνω και πάντα με ένα τραύμα στην ωμοπλάτη…..
Κώστας Σταματιάδης
