Έρχονται στιγμές, που ακυρώνουν σε κλάσματα του δευτερολέπτου, κάθε σχέδιο, κάθε πρόγραμμα, κάθε συναίσθημα… Πόσο πεζά μπορεί να φαίνονται όλα μπροστά στα θέματα της υγείας… Και έτσι στα καλά καθούμενα, μπήκε ο Μιχάλης στο Νοσοκομείο…
Ο Μάικ όπως τον λέω. Αδερφός από τους λίγους και τεράστια ψυχάρα! Αγωνιστής σε δύσκολο τόπο, έχουμε περάσει πολλά μαζί… Έβαλε πλάτη στα δύσκολα και στήριξε την ομάδα χάντμπολ όσο λίγοι. Ειδικά την περίοδο 2014 – 2015, όταν κάποιοι ελάχιστοι, βγήκαν για μία ακόμα φορά μπροστά, για να μαζέψουν τα ασυμμάζευτα, σε ένα τμήμα που ήταν υπό διάλυση… Ο Μιχάλης βοήθησε και στήριξε σε απίστευτο βαθμό…
Κάποια στιγμή, μπορεί να γράψω την Ιστορία του τμήματος, θα είναι πολύ χρήσιμο να την μάθει ο κόσμος… Άγνωστα γεγονότα, περιστατικά, λεπτομέρειες, μικρές καθημερινές ιστορίες, πρόσωπα και καταστάσεις… Ο Μιχάλης είναι ένας από τα πρόσωπα που έχουν γραφτεί με θετικό πρόσημο… Ο εμπνευστής, ο ιδρυτής και η ψυχή του Aekpassion. Ένας παθιασμένος ονειροπόλος, που το πίστεψε και το έκανε πράξη… Με μια μικρή βοήθεια και από εμάς τους υπόλοιπους…
Τελικά το χειρουργείο ήταν ζόρικο και επικίνδυνο… Αλλά είπαμε, σιγά μην μασούσε ο Μάικ… Περαστικά αδερφέ μου και να γυρίσεις γρήγορα γιατί Ενωσίτες σαν και σένα, είναι μοναδικοί και απαραίτητοι…
Κώστας Σταματιάδης
