Ξημέρωσε Χριστούγεννα, όπως πάντα αλλά τίποτα δεν είναι το ίδιο.
Ξημέρωσε Χριστούγεννα όπως πάντα, αλλά οι καρδιές έχουν παγώσει και οι ψυχές ουρλιάζουν για λίγη αγάπη, λίγη ανθρωπιά. Ένα σιωπηλό σουλάτσο πρωινό, Χριστουγεννιάτικο, στο δάσος που τα δέντρα καπνίζουν από το κρύο. Θέλω να ευχηθώ χρόνια πολλά σε όλες και όλους,
Καλά Χριστούγεννα να έχετε. Αυτές και αυτοί που γιορτάζουν σήμερα, αλλά και αυτές και αυτοί που δεν γιορτάζουν. Κανέναν δεν εξαίρω, άσχετα αν με αγαπάει ή όχι. Ανάγκη για μια ευχή και ένα καλό λόγο έχουν όλοι. Ανάγκη για συμπαράσταση έχουν πολλοί από εμάς πια. Είναι και κάποιοι που τους αγαπάμε λίγο παραπάνω. Μπορεί να είναι λίγο ΑΕΚ, μπορεί να παίζουν λίγο χάντμπολ, μπορεί να έχουν ωραία μάτια. Μπορεί να είναι στην Ελλάδα, μπορεί να είναι στην άλλη άκρη της γης.
Μπορεί να κρυώνουν και να μην έχουν να φάνε, μπορεί απλά να είναι μακρυά. Ή απλά μπορεί….
Καλά Χριστούγεννα σε όλους, καλά Χριστούγεννα Χ. όπου και να είσαι……….
Κώστας Σταματιάδης
